χαλκοτυπεῖον
χαλκοτυπεῖον, forge, smithy
χαλκοτῠπ-εῖον, τό,
- forge, smithy, Ph. 1.153, Nicom. Harm. 6.
χαλκοτυπεῖον, ου (τὸ) [ῠ] forge ou fonderie pour l’airain, Phil. 1, 153 ; Jambl. V. Pyth. 115 (var. -ιον).
Étym. χαλκοτύπος.
χαλκοτυπεῖον, τό, die Schmiede, Sp.