χαμαιτυπής
χαμαιτυπής, vulgar
χᾰμαιτῠπ-ής, ές,
- vulgar, τὸ χ. vulgarity of style, D.H. Th. 27.
χαμαι·τυπής, ής, ές, gén. έος [ᾰῠ] litt. qui tombe à terre, c. à d. bas, trivial, DH. Thuc. 27, 3.
Étym. χ. τύπτω.
χαμαιτυπής, ές, = χαμαιτύπος, – übertr. wie χαμαίζηλος, niedrig, vom Styl, Dion.Hal. Thuc. 27.