χαμαιτύπη
χαμαιτύπη, a harlot
χᾰμαιτῠπ-η, ἡ,
- harlot, strumpet, Timocl. 22.2, Men. 879, Sam. 133, Theopomp.Hist. 217 codd. Ath. (χαμαιτύπους codd. Plb.), Phld. Rh. 1.236 S., Ph. 2.48, Plu. Lib.educ. 2.5b.
χαμαι·τύπη, ης (ἡ) [ᾰῠ] prostituée, Timocl. (Ath. 570f) ; Thpp. com. (Ath. 260f) ; Plut. Ant. 9 ; M. 5b.
Étym. cf. χαμαιτυπής.
χαμαιτύπη, ἡ, gemeine Hure ; Timocl. bei Ath. XIII.570f ; Plut. Ant. 9 ; Eust. 1921.58.
χαμαιτύπη
χᾰμαι-τύ_πη, ἡ,
τύπτω
- a harlot.