χαμαισχιδής
χαμαισχιδής, branching from the ground upwards
χᾰμαι-σχῐδής, ές,
- branching from the ground upwards, πίσος Thphr. CP 4.14.4.
χαμαι·σχιδής, ής, ές, gén. έος [ᾰῐ] fendu ou partagé, dès le sol, en plusieurs branches, Th. C.P. 4, 14, 4.
Étym. χ. σχίζω.
χαμαισχιδής, ές, von der Erde an gespalten, Theophr.