χαρακτός
χαρακτός, notched, toothed
χᾰρακ-τός, ή, όν,
- notched, toothed, πρίων, ῥῖναι, ξοΐς, Hp. VC 21, AP 6.205 (Leon.), IG 7.3073.104 (Lebad., ii B. C.); κνηστῆρι χαρακτῷ (v.l. χαράκτρῳ) Nic. Al. 308; χαρκα σκάφιν perh. written for χαρακτὸν (engraved) σκάφιον in PLond. 2.193v11, al. (ii A. D.).
χαρακτός, ή, όν [χᾰ] entaillé : particul. en parl. d’une scie, d’une lime, dentelé, Hpc. V.C. 912 ; Anth. 6, 205.
Étym. χαράσσω.
χαρακτός, adj. verb. von χαράσσω,
1) eingegraben, eingeschnitten, eingeprägt.
2) mit Einschnitten versehen, gezackt, gezähnt, ῥίναι, Leon.Tar. 4 (VI.205).
1) eingegraben, eingeschnitten, eingeprägt.
2) mit Einschnitten versehen, gezackt, gezähnt, ῥίναι, Leon.Tar. 4 (VI.205).
χαρακτός
χᾰρακτός, ή, όν
verb. adj. of χαράσσω
- notched, toothed, like a saw or file, Anth.