χαραξίποντος
χαραξίποντος, ploughing the sea
χᾰραξίποντος [ῐ], ον,
- ploughing the sea, ναΐα κλαῒς χ. Simon. 23.
χαραξί·ποντος, ος, ον [χᾰῐ] qui fend ou sillonne la mer, Poèt. (Plut. M. 798 conj.).
Étym. χαράσσω, πόντος.
χαραξίποντος, das Meer durchschneidend, κληΐς poet. bei Plut. reip. ger. praec. 2, nach EM.