χαράττω, Ion. χαράσσω 1. scherp maken: ἅρπας ... χαρασσέμεναι de sikkels scherpen Hes. Op. 573; getand maken: σκύταλον κεχαραγμένον ὄζοις een knots met puntige uitsteeksels Theocr. Id. 17.31. 2. kerven, openrijten: στρωμνὰ χαράσσοισ’ ἅπαν νῶτον een bed dat zijn hele rug openrijt Pind. P. 1.28. 3. inkrassen, graveren:τόδε γράμμα τὸ σοῖς τοίχοισι χαράξω deze tekst die ik op jouw muur zal inkrassen Theocr. Id. 23.46; opschrijven. 4. overdr. pass. verbitterd zijn, met dat.: κεχαραγμένον τοῖσι Ἀθηναίοισι gebeten op de Atheners Hdt. 7.1.1; κείνῳ τόδε μὴ χαράσσου wees niet hierom verbitterd op hem Eur. Med. 157.