χαριτώπης
χαριτώπης, graceful of aspect
χαρῐτ-ώπης, ου, ὁ, (ὤψ)
- graceful of aspect, Orph. H. 17.5: fem. χαριτῶπις, ιδος, IG 3.1376.
χαριτ·ώπης, ου [ᾰῐ] adj. m. à l’air gracieux, Orph. H. 16, 5.
Étym. χάρις, ὤψ.
χαριτώπης, ὁ, von anmutigem, reizendem Blick, holdblickend, Orph. H. 16.5.
χαριτώπης
χαρῐτ-ώπης, ου, ὁ, fem. χαριτῶπις, ιδος,
ὤψ
- graceful of aspect, Anth.