χάρμη

χάρμη (A), ἡ, prop.

• joy of battle, lust of battle, χάρμῃ γηθόσυνοι τήν σφιν θεὸς ἔμβαλε θυμῷ Il. 13.82; once in Od., μνησώμεθα χάρμης 22.73, cf. Il. 4.222, 8.252, al.; opp. λήθετο χάρμης 12.203, 393, etc.: pl., δύο χάρμαι two battle-joys, i.e. victories, Pi. O. 9.86; successes, opp. κακά, Ps.-Phoc. 118: but,
• • II battle, προκαλέσσατο χάρμῃ Il. 7.218; ἔλθοι τεθνηώς, καί μιν ἐρυσαίμεθα χάρμης 17.161; εἰδότε χάρμης 5.608; μηδʼ εἴκετε χάρμης Ἀργείοις 4.509; παῦσαί τινα χάρμης 12.389; ἐρωήσουσι δὲ χάρμης 14.101.

χάρμη (B), ἡ,

• = ἐπιδορατίς, Stesich. 94, Ibyc. 62, Pi. Dith. 3.13. (Cf. Polish grot ‘arrow-point’, Welsh garth ‘promontory’, Gr. χαρία, χοιράς.)

χάρμη (C), ἡ, or χάρμης, ὁ, name of an antidote sold by one Χάρμης, Damocr. ap. Gal. 14.126 (found in acc. sg. χάρμην).

χάρμη, ἡ, Schlacht, Kampf, Streit, Hom. oft, μνήσαντο δὲ χάρμης Il. 4.222, 8.252, μνησώμεθα χάρμης Il. 19.148, Od. 22.73, δύο φῶτε εἰδότε χάρμης Il. 5.608, οὔ πω λήθετο χάρμης Il. 12.203, μηδʼ εἴκετε χάρμης Ἀργείοις 4.509, ἐπεὶ προκαλέσσατο χάρμῃ 7.218. – Il. 13.82 χάρμῃ γηθόσυνοι, τήν σφιν θεὸς ἔμβαλε θυμῷ, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι ἐλλείπει ἡ ἐπί, ἵνʼ ᾖ ἐπὶ χάρμῃ. Es scheint, als habe das Wort hier die Bedeutung »Kampfesmut«, »Schlachtenfreude«. – Sp. Ep.
Bei Pind. Ol. 9.92 ist das Wort = χάρμα gebraucht ; Pseudo-Phocyl. 110. – Nach Schol. Pind. a.a.O. brauchten Ibyc. u. Stesichor. es für ἐπιδορατίς. – Wenn man das Wort von χαίρω herleiten will, so ist »Schlachtenfreude«, »Schlachtjubel« Grundbedeutung. Man vgl. die Wörter ἱππιοχάρμης, μενεχάρμης, μενέχαρμος, σιδηροχάρμης, χαλκοχάρμης und s. Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 2. Aufl. S. 180, auch die sämmtlichen Scholien zu Il. 13.82 mit Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 152.

χάρμη

-ης, ἡ.

• • 1

    Fighting, battle: προκαλέσσατο χάρμη Il. 7.218, 285. Cf. Il. 12.389, Il. 16.823, Il. 16.602.

  • 2

    A fight in progress: μηδʼ εἴκετε χάρμης (from the fight) Il. 4.509. Cf. Il. 14.101, Il. 16.161.

  • 3

    Spirit, stomach, ardour for the fight, one’s spirit of fight: μνήσαντο χάρμης Il. 4.222, Il. 8.252=Il. 14.441, Il. 15.380. Cf. Il. 12.203, 393, Il. 13.82, 104, 721, Il. 15.477, Il. 16.103, 759, Il. 19.148: Od. 22.73.

  • 4

    The art of war, war, fighting: εἰδότε χάρμης Il. 5.608.

χάρμη (cf. χαίρω): joy of battle, desire for the fray, eagerness for combat.

χάρμη, ἡ, χαίρω

• the joy of battle, lust of battle, Hom.: hence it passed into the sense of battle, Il.