χρηματικός
χρηματικός, of or for money
χρημᾰτ-ικός, ή, όν, (χρήματα)
- of or in money, χ. ζημία a money fine, J. AJ 11.5.1, Plu. Dem. 27; χ. συμβόλαια money contracts, Id. Lyc. 13; οἱ χ. the moneyed men, Id. Sol. 14; χ. πενία Id. Cupid. 2.524e; δίκη POxy. 237 viii 13 (ii A. D.); δόσις BGU 473.9 (ii/iii A. D.). Adv. -κῶς, civiliter, Gloss.
χρηματικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne l’argent : χρηματικὴ ζημία, Plut. Dem. 27, amende d’argent ; οἱ χρηματικοί, les hommes d’argent, c. à d. ceux qui possèdent, les riches, Plut. Sol. 14 ; ou ceux qui ne cherchent qu’à acquérir, les hommes cupides, Plut. M. 1096.
Étym. χρῆμα.
χρηματικός, zum Vermögen, zum Gelde gehörig, dasselbe betreffend ; οἱ χρηματικοί, die Reichen, Plut. Sol. 14 ; χρ. δωρεά, Geldgeschenk, ζημία, Geldstrafe, Plut. Dem. 27 ; ἀγών, ein Wettkampf, bei dem ein Geldpreis ausgesetzt ist.
χρηματικός
χρημᾰτικός, ή, όν
χρῆμα
- of or for money, χρ. ζημία a money fine, Plut.; χρ. συμβόλαια money contracts, Plut.; οἱ χρηματικοί the moneyed men, Plut.