χρυσωτής
χρυσωτής, gilder
χρυσ-ωτής, οῦ, ὁ,
- gilder, IG 2(2).1635.37, Plu. Glor.Ath. 2.348e.
χρυσωτής, οῦ (ὁ) [ῡ] doreur, Plut. M. 348e.
Étym. χρυσόω.
χρυσωτής, [ῡ], ὁ, der Vergolder, Plut. glor.Ath. 6.