χρυσωτός
χρυσωτός, gilt
χρυσ-ωτός, ή, όν,
- gilt, Phalaec. ap. Ath. 10.440d, restd. in IG 1(2).359.3.
χρυσωτός, ή, όν [ῡ] doré, Phalæc. (Ath. 440d).
Étym. vb. de χρυσόω.
χρυσωτός, [ῡ], adj. verb. von χρυσόω, vergoldet, Phalaec. bei Ath. 440d.