χρωματισμός
χρωματισμός, colouring, dyeing
χρωμᾰτ-ισμός, ὁ,
- colouring, dyeing, μύρων Dsc. 1.71 (pl.), Sch. Ar. Nu. 516.
χρωματισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ]
1 action de colorer, Diosc. ||
2 fig. action d’embellir, Eum. p. 188.
Étym. χρωματίζω.
χρωματισμός, ὁ, das Färben, Sp.