ἀγάστονος
ἀγάστονος, much groaning, howling
ἀγάστονος, ον,
- much groaning, of the sea, Od. 12.97, h.Ap. 94: loud-wailing, lamentable, A. Th. 99, cf. AP 14.123; πόνος Naum. ap. Stob. 4.22.32.
1 muy gemidor, bramador
ἀ. Ἀμφιτρίτη
2 de pers. gemidor, muy desgraciado
τί μέλλομεν ἀγάστονοι;
3 de cosas y abstr. que provoca lamentos
στήσειας ... ἀλλοφύλων ... θούριον ἔγχος, ἀγάστονον
ἀγά·στονος, ος, ον [ᾰγ] qui gémit fortement, Eschl. Sept. 97 ; en parl. d’Amphitrite, Od. 12, 97 ; Hh. Ap. 94.
Étym. ἀγα-, στένω.
ἀγάστονος, (στένω), sehr stöhnend, dah.
1) stark brausend, Ἀμφιτρίτη Hom. Od. 12.97 (ἅπαξ εἰρημ.); h. Ap. 54.
2) laut wehklagend, Aesch. Spt. 95 ; Epig. arithm. probl. 17 (XIV.123).
1) stark brausend, Ἀμφιτρίτη Hom. Od. 12.97 (ἅπαξ εἰρημ.); h. Ap. 54.
2) laut wehklagend, Aesch. Spt. 95 ; Epig. arithm. probl. 17 (XIV.123).
ἀγάστονος
-ον
[ἀγα- + στον-, στένω.]
Much groaning, roaring.
Epithet of Amphitrite Od. 12.97.
ἀγάστονος (στένω): moaning, epith. of Amphitrite (i. e. the Sea), Od. 12.97†.
ἀγάστονος
στένω
- much groaning, howling, of waves, Od.: loud-wailing, Aesch.