ἀγαυρός
ἀγαυρός, stately, proud
ἀγαυρός, ά, όν,
- = γαῦρος with α euphon., stately, proud, ταῦρος Hes. Th. 832; δένδρον Nic. Th. 832 (Sup.). Adv. Sup. -ότατα Hdt. 7.57. β.
- 2 Ion., euphem. for a beggar, EM 6.30, Suid.
1 arrogante, gallardo, espléndido
ταῦρος
τὸν δ' ἕτερον δήεις αἰεὶ πετάλοισιν ἀγαυρόν
• subst. τὸ ἀ. gallardía
δενδρείου τό τε πολλὸν ἀγαυρότατον
• sup. neutro plu. como adv. muy gallardamente
ἐλᾶν στρατιὴν ... ἀγαυρότατα καὶ μεγαλοπρεπέστατα
2 irón. jón. mendigo, pícaro, EM
•Cf.
ἀγαυρός, ά, όν [ᾰγ] superbe, fier, Hés. Th. 832.
Étym. p.-ê. doublet de γαῦρος, refait sur ἀγαυός ou pré-grec.
ἀγαυρός, = ἀγαυός, doch im tadelnden Sinne : stolz, ταῦρος Hes. Th. 832 ; ἀγαυρότατα καὶ μεγαλοπρεπέστατα ἐλᾶν στρατιήν Her. 7.57 ; ἀεὶ πετάλοισιν ἀγαυρόν, immer mit Blättern prangend, Nic. Th. 661.
ἀγαυρός
a_euphon, γαῦρος
- stately, proud, Hes.: superl. adv. ἀγαυρότατα, Hdt.