ἀγαστός
ἀγαστός, deserving admiration
ἀγαστός, ή, όν, (ἄγαμαι) later form of Hom. ἀγητός,
- admirable, A. Fr. 268; οὐκέτι μοι βίος ἀ. E. Hec. 168; ἐκεῖνο δὲ κρίνω τοῦ ἀνδρὸς ἀ. X. HG 2.3.56, cf. An. 1.9.24, Plu. Aem. 22, Procop. Aed. 1.4. Adv. -τῶς, prob. in S. Ichn. 243, cf. X. Ages. 1.24. (Pure Att. θαυμαστός.)
1 admirable, maravilloso A.Fr.268,
οὐκέτι μοι βίος ἀ.
ya no me gusta la vidaἐκεῖνο δὲ κρίνω τοῦ ἀνδρὸς ἀγαστόν
ἀ. θεοῖς
πᾶσι γὰρ ἀ.
admirado por todosἀγαστὸν πάθος
maravillosa, deleitable sensación
2 adv. -ῶς admirable, maravillosamente
ἀ. ἐγάρυσε θέσπιν αὐδά[ν
ἀγαστός, ή, όν [ᾰγ] digne d’admiration, en parl. de choses, Eschl. fr. 265 ; Eur. Hec. 168 ; Xén. An. 1, 9, 24, etc. ; rar. en parl. de pers. Xén. Hell. 2, 3, 56.
Étym. ἄγαμαι.
1. bewonderenswaardig.
2. vreugdevol:
ἀγαστός, adj. verb. zu ἄγαμαι, bewundernswürdig. Ggstz. οὐ θαυμαστόν Xen. An. 1.9.24 ; μεμπτόν Plut. Cat. mai. 24 ; verb. mit τίμιος Plat. Legg. VII.868c.
• Adv. ἀγαστῶς , Xen. Ages. 1.24.
• Adv. ἀγαστῶς , Xen. Ages. 1.24.
ἀγαστός
ἀγατός poet. for ἀγαστός, as θαυματός for θαυμαστός, Hhymn.; verb. adj. of ἄγαμαι
- deserving admiration, later form of the Hom. ἀγητός, admirable, Eur., Xen.; adv. -τῶς, Xen. poet. for ἀγαστός, as θαυματός for θαυμαστός, Hhymn.