Logeion | ἀγανακτητικός

ἀγᾰνακτ-ητικός, ή, όν,

1 irritable, desabrido ἦθος Pl.R.604e, 605a.

2 adv. -ῶς coléricamente, con ira Didym.in Zacch.5.39.

ἀγανακτητικός, ή, όν [ᾰᾰν] sensible, passionné, Plat. Rsp. 604e, 605a.

Étym. ἀγανακτητός.

ἀγανακτητικός -ή -όν [ἀγανακτέω] snel geïrriteerd, prikkelbaar.

ἀγανακτητικός, verdrießlich, mürrisch, ἦθος, dem φρόνιμον καὶ ἡσύχιον gegenüber stehend, Plat. Rep. X.604e, 605a, vulg. ἀγανακτικόν.

ἀγανακτητικός ἀγανακτέω

Menu