ἀγαμένως
ἀγαμένως, with admiration, respect
ἀγᾰμένως, Adv. part. pres. of ἄγαμαι,
- with admiration or respect, ἀ. λέγειν Arist. Rh. 1408a18; ἀ. τὸν λόγον ἀπεδέξατο Pl. Phd. 89a.
1 con aire de aprobación
ἀ. ... τὸν λόγον ἀπεδέξατο
2 con admiración
λέγειν
(ἐπιστολήν) ταύτην ἀνέγνων ... ἀ.
ἀγαμένως [ᾰᾰ] adv.
1 avec joie ou bonne grâce, Plat. Phæd. 89a ||
2 de façon à exciter l’admiration, Arstt. Rhet. 3, 7, 3.
Étym. ἄγαμαι.
ἀγαμένως, beifällig, mit Bewunderung u. Beifall, z.B. δέξασθαι λόγον Plat. Phaed. 89a ; dem ταπεινῶς entgegenstehend bei Arist. rhet. 3.7.
ἀγαμένως
- part. pres. of ἄγαμαι, with admiration, respect or deference, Plat.