ἀγείτων
ἀγείτων, without neighbour, neighbourless
ἀγείτων, ον, gen. ονος,
- neighbourless, πάγος A. Pr. 272; οἶκος φίλων ἀ. E. El. 1130; ἄφιλος καὶ ἀ. Plu. Def.orac. 2.423e.
que no tiene vecindad, que carece de vecinos
πάγος
ἀ. οἶκος ἴδρυται φίλων;
ὁ κόσμος
ἀ·γείτων, ων, ον, sans voisin, solitaire, Eschl. Pr. 270 ; joint à ἄφιλος, Plut. M. 423d ; avec un gén. οἶκος φίλων ἀγ. Eur. El. 1130, maison sans voisins amis.
Étym. ἀ, γείτων.
ἀγείτων, ονος, ohne Nachbar, einsam, πάγος, Aesch. Prom. 270 ; οἶκος ἀγ. φίλων Eur. El. 1130 ; Ep.adesp. 236 (Plan. 256) heißt Ἀρχίλοχος ἐρημοφίλας καὶ ἀγ. Auch in sp. Prosa : Plut. def. orac. 24.
ἀγείτων
- without neighbour, neighbourless, Aesch.; φίλων ἀγ. with no friends as neighbours, Eur.