Logeion | ἀγελαῖος

ἀγελαῖος, α, ον, (ἀγέλη)

belonging to a herd, in Hom. always with βοῦς, Il. 11.729, Od. 10.410, al., cf. S. Aj. 175; βοσκήματα E. Ba. 677; αἱ ἀ. τῶν ἵππων, i.e. brood-mares, X. Eq. 5.8.
- II in herds or shoals, gregarious, ἰχθύες Hdt. 2.93; ἀγελαῖα, τά, gregarious animals, Pl. Plt. 264d; opp. μοναδικά, σποραδικά, Arist. HA 487b34, Pol. 1256a23; πολιτικὸν ὁ ἄνθρωπος ζῷον πάσης μελίττης καὶ παντὸς ἀ. ζῴου μᾶλλον ib. 1253a8.
- - 2 of the common herd, ἀ. ἄνθρωποι, opp. ἄρχοντες, Pl. Plt. 268a; hence, common, ordinary, ἀ. ἰσχάδες Eup. 374; ἄρτοι Pl.Com. 76; κεραμίδες SIG 2587.209, cf. Ath.Mitt. 22.182 (Lebad.):—σοφισταί Isoc. 12.18, νῆσοι Philostr. Im. 2.17; proparox. in this sense, Eust. 1752.63.

I

1 perteneciente al rebaño, de la grey βοῦς Il.11.729, cf. Od.10.410, βοσκήματα E.Ba.677.

2 αἱ ἀγελαῖαι τῶν ἵππων yeguas destinadas a la reproducción, de vientre X.Eq.5.8, cf. Gp.16.12.4.

II

1 que vive en grupos o bancos, gregario ἰχθύες Hdt.2.93, cf. Arist.HA 487^b34, πολιτικὸν ὁ ἄνθρωπος ζῷον ... παντὸς ἀγελαίου ζῴου μᾶλλον Arist.Pol.1253^a8.

2 de islas de un archipiélago νῆσοι ἀγελαῖαι Philostr.Im.2.17.1.

3 mat. ἀγελαῖοι δάκτυλοι pulgadas cúbicas Hero Geom.414.9, Tab.H.4.5 (p.187), POxy.3455.9, cf. 15, 20 (III/IV d.C.).

III de la masa ἀγελαῖοι ἄνθρωποι op. ἄρχοντες Pl.Plt.268a

• común, ordinario, del montón, basto ἀγελαῖοι σοφισταί Isoc.12.18, ἀγελαῖαι ἰσχάδες Eup.404, ἀγελαῖοι ἰχθύες· οἱ εὐτελεῖς καὶ μικροί Fr.Lex.III

• κεραμίδες IG 2².1672.209 (Eleusis IV a.C.), πλίνθοι CID 2.56.2C.83, 2.62.2A.2 (ambas IV a.C.), cf. Ath.Mitt.22.1897.182 (Lebadea, heleníst.), λίθοι sillares corrientes, Ist.Mitt.19-20.238.26 (Dídima II a.C.), (γεῖσα) op. γωνιαῖος ID 500A.24 (III a.C.).

ἀγελαῖος, α, ον [ᾰγ]

I qui forme un troupeau, d’où :

1 qui paît en pleine campagne : βοῦς ἀγελαῖαι, Od. 10, 410, etc. ; Soph. Aj. 175, troupeau de génisses ||

2 qui paît encore au milieu du troupeau, c. à d. qui n’a pas été soumis au joug, Il. 11, 729 ||

3 réuni en troupe, Hdt. 2, 93 ; Arstt. Pol. 1, 2, 10 ; τὰ ἀγελαῖα, les animaux vivant en troupe, Plat. Pol. 264d ; p. opp. aux animaux μοναδικά, Arstt. H.A. 1, 1, 23, ou aux animaux σποραδικά, Arstt. Pol. 1, 8, 5 ||

II du troupeau, de la foule, de la multitude, en parl. de pers. p. opp. à ἄρχοντες, Plat. Pol. 268a ; d’où commun, vulgaire, en parl. de pers. Isocr. 236d ; ou de choses, Plat. com. 2-2, 642 Mein., etc.

Étym. ἀγέλη.

ἀγελαῖος -α -ον [ἀγέλη] in kuddes levend, kudde-, groeps-: ἀγελαῖον ζῷον kuddedier Aristot. Pol. 1253a8; subst. τὰ ἀγελαῖα kuddedieren.

ἀγελαῖος, αία, αῖον (ἀγέλη),
1) von der Herde ; Hom. oft βοῦς ἀγελαίη, wie auch Soph. Aj. 175 ch., die noch frei bei der Herde ist, vgl. Xen. Eq. 5.8.
2) herdenweise lebend, wie Arist. Pol. 1.3.3 die θηρία einteilt in ἀγ. u. σποραδικά, u. Plat. ἥμερον καὶ ἀγ. verb., Polit. 266a ; σύννομον ζῷον οὐκ ἀγελαῖον οὐδὲ κολοιῶδες Plut. am. mult. p. 289 ; ἰχθύες Her. 2.95, Fische, die in großen Zügen zur Laichzeit fortziehen.
3) zum großen Haufen gehörig, dah. gemein, gering (die alten Gramm. wollten in dieser Bdtg ἀγέλαιος schreiben u. erkl. ἰδιώτης, ἀμαθής); Plat. im Ggstz von ἄρχοντες, die gemeinen Leute, Polit. 268a ; Isocr. Panath. 18 οἱ ἀγελαῖοι σοφισταί (Harp. τῶν πολλῶν καὶ πλανητῶν, Poll. εὐτελεῖς); ἄρτος Plat. com. Ath. III.110d ; ἰσχάδες Eupol. Eust. 1165.14 ; Plut. Symp. 7.8.4 vrbdt τὸ φορβαδικὸν καὶ ἀγελαῖον καὶ ἀσύνετον λόγου ; οἱ πολλοὶ καὶ ἀγελαῖοι gen. Socr. 23.

ἀγελαῖος

-η

[ἀγέλη.]

Belonging to a or to the herd. Of oxen Il. 11.729, Il. 23.846: Od. 10.410, Od. 17.181 = Od. 20.251, Od. 22.299.

ἀγελαῖος (ἀγέλη): of the herd, herding, βοῦς, βόες.

ἀγελαῖος ἀγέλη

- Ibelonging to a herd, feeding at large, Hom., Attic.
- IIin herds or shoals, gregarious, ἰχθύες Hdt.; ἀγελαῖα, τά, gregarious animals, Plat.
- - 2of the herd or multitude, i.e. common, Plat., etc.

Menu

Word wheel

ἀγελαῖος

Saved

Recent