ἀγελαιοκομική
ἀγελαιο·κομική, ῆς (ἡ) [ᾰ] s. e. τέχνη, l’art de soigner les troupeaux, Plat. Pol. 275e.
Étym. ἀγελαῖος, κομέω.
ἀγελαιοκομική, sc. τέχνη, Viehzucht, Plat. Polit. 275e ff., mit der var., welche auch Poll. 7.209 hat, ἀγελαιονομική, u. Clem.Alex. ἀγελοκομική, welche Form auch Lobeck Phryn. p. 642 vorzieht.