ἀερόφοιτος
ἀερόφοιτος, roaming in air
ἀερό-φοιτος, ον,
- roaming in air, A. Fr. 282:—also ἀερο-φοίτας, ὁ, ἀστήρ Ion Eleg. 10.
que viaja por el aire
κύνες
prob. dicho de buitresοἶστρος
ἠερόφοιτα γένεθλα τευθίδος
φύσις ἠερόφοιτος ὄρνισιν
ἀερό·φοιτος, ος, ον [ᾱ] qui traverse les airs, Ar. Ran. 1292 ||
➳ Ion. ἠερό- Ps.-Phocyl. 125, 171 ; Orph. Arg. 47, etc.
Étym. ἀ. φοιτάω.
ἀερόφοιτος, luftdurchwandelnd, Ar. Ran. 1292 ; Orph. Arg. 47.
ἀερόφοιτος
φοιτάω
- roaming in air, Aesch. ap. Ar.