ἀκάλυπτος
ἀκάλυπτος, uncovered, unveiled
ἀκάλυπτος, ον,
- uncovered, unveiled, S. OT 1427, Arist. HA 489b5, I Enoch 9.5; ἐν ἀκαλύπτῳ . .βίῳ, of one who has no house over his head, Men. 404. Adv. -τως LXX 3 Ma. 4.6.
1 descubierto
τοιόνδ' ἄγος ἀκάλυπτον οὕτω δεικνύναι
2 desguarnecido, sin hogar
βίος
3 adv. -ως descubiertamente, abiertamente
ἄγειν
ἀ·κάλυπτος, ος, ον [κᾰ] non voilé, à découvert, Soph. O.R. 1427 ; Arstt. H.A. 1, 5, 2 ; Plut. Cato mi. 5, etc.
Étym. ἀ, καλύπτω.
ἀκάλυπτος, unverhüllt, ἅγος ἀκ. δεικνύναι, Soph. O.R. 1427 ; καὶ ταλαίπωρος βίος Men. bei Stob. Flor. 68.4 ; κεφαλή Plut. Cat. min. 5.
ἀκάλυπτος
- uncovered, unveiled, Soph.