ἀκάκυντος
ἀκάκυντος, in CA
ἀκᾰκ-υντος, ον,
- = sq., αἰτίας Hierocl. in CA 1 p.418M., cf. 3 p.424 M. Adv. -τως Id. Prov. p.462 B.
1 no dañado, ileso Hierocl.in CA 418, Procl.Phil.Chald.3.
2 adv. -ως sin daño Hierocl.Prou.462a.
ἀ·κάκυντος, ος, ον [κᾰ] non endommagé, Hiérocl. C. aur. p. 418 ; p. 424 Mullach.
Étym. ἀ, κακύνω.
ἀκάκυντος, unverletzt, neben ἀπαθής, Hierocl.