ἀκάκωτος
ἀκάκωτος, unharmed
ἀκᾰκ-ωτος, ον,
- unharmed, Ph. 1.490, D.C. 77.15; ἀ. εὐχή IG 14.2012A39 (Sulp. Max.). Astrol., subject to no malignant influence, not ‘afflicted’, Vett.Val. 111.24.
- II unsubdued, M.Ant. 5.18.
1 no dañado, incólume
ἄζυξ καὶ ἀ. ψυχή
εὐχή
οὐδὲν ὅ τι τῶν ἁπάντων ἀκάκωτον κατέλιπεν
2 no dominado, no vencido M.Ant.5.18.
3 no sometido a influencia negativa Vett.Val.106.8, 351.23, 25.
ἀ·κάκωτος, ος, ον [κᾰ]
1 non endommagé, DC. 17, 15 ||
2 non vaincu, indompté, M. Ant. 5, 18.
Étym. ἀ, κακόω.
ἀκάκωτος, unverletzt, DC. 77.15.