ἀκάμας
ἀκάμας, untiring, unresting
ἀκάμας [ᾰκᾰ], αντος, ὁ, (κάμνω)
- untiring, ἠέλιος, Σπερχειός, etc., Il. 18.239, 16.176, al. (not in Od.); ἵπποι Pi. O. 1.87; Νότος, Βορέας S. Tr. 112 (lyr.); χρόνος Critias 18; πόνοι unceasing, Arist. Fr. 675; νόος Them. Or. 6.79c.
1 infatigable, incansable
Ἠέλιος
Σπερχειός
ἵπποι
πόντος
Νότος ἢ Βορέας
ἀ. τε χρόνος ... τίκτων αὐτὸς ἑαυτόν
νόος
στρατός
2 incesante
πόνοι
3 otro n. del número diez, Theol.Ar.59.
ἀ·κάμας, αντος (ὁ, ἡ) [κᾰ]
1 infatigable, Il. 18, 239, etc. ; Pd. N. 6, 40 ; O. 1, 87 ; Soph. Tr. 112 ; Eur. fr. 597 Nauck ||
2 incessant, Arstt. fr. 596.
Étym. ἀ, κάμνω.
ἀκάμας, αντος, unermüdlich, Hom. viermal, Il. 16.176 Σπερχειῷ ἀκάμαντι, 823 σῦν ἀκάμαντα, 18.239, 484 ἠέλιον ἀκάμαντα ; – Pind. πόντος N. 6.40, ἵπποι Ol. 1.87 ; Soph. Νότος Tr. 112.
ἀκάμας
-αντος
[ἀ-1 + καμ-, κάμνω.]
Tireless. Of a river, ever-flowing, always full: Il. 16.176.
Of a boar, untiring, steady in fight Il. 16.823.
Of the sun, regular in his course Il. 18.239, 484.
ἀ˘κᾰμας
- 1unwearying πτεροῖσίν τʼ ἀκάμαντας ἵππους O. 1.87 πόντου τε γέφυρʼ ἀκάμαντος N. 6.39 μ]ιμνʼ ἀκαμ[ Δ. 4f. 9.
ἀκάμας , αντος (κάμνω): untiring.
ἀκάμας
κάμνω
- untiring, unresting, Il., etc.