ἀκαμαντοχάρμας
ἀκαμαντοχάρμας, unwearied in fight
ἀκᾰμαντο-χάρμας, α, ὁ,
- unwearied in fight, Pi. Fr. 184, in voc. ἀκαμαντοχάρμᾰν Αἶαν.
que no se cansa de la batalla
Αἴας
ἀκαμαντο·χάρμας (seul. voc. -χάρμαν) [κᾰ] infatigable au combat, Pd. fr. 179.
Étym. ἀκ. χάρμη.
ἀκαμαντοχάρμας, ἀκαμαντοχάρμαν αἶαν Pind. frg. 179, unermüdlich im Kampfe, eigentümlicher vocativ.
ἀ˘κᾰμαντοχάρμας
- 1untiring in battle ὑπερμενὲς ἀκαμαντοχάρμαν Αἶαν (voc., v. Herodian., 2. 659, 26, ὅτι ἢ κατὰ συνεκδρομὴν τοῦ Αἶαν ἐγένετο ἀκαμαντοχάρμαν μετὰ τοῦ ν, ἢ διὰ τὴν ἐπαλληλίαν τῶν φωνηέντων. v. Kambylis, Anredeformen, 135.) fr. 184.