ἀκακούργητος
ἀκακούργητος, uncorrupted
ἀκᾰκ-ούργητος, ον,
- uncorrupted, Harp. s.v. διασείστους; undamaged, φορτία σῶα καὶ ἀ. PLond. 3.948.8 (iii A. D.).
I
1 indemne, no dañado de cargamentos
παραδώσω τὸν γόμον ... σῶον ἀκακούργητον
2 que es objeto de trampas
II inocente, cándido
γέγονας ... ἄμεμπτος καὶ ἀ.
III adv. -ως inocentemente, sin malicia Epiph.Const.Anc.56.
ἀκακούργητος, unverdorben, B.A. 238 ; cf. Harp. v. διάσειστος.