ἀκαμπής
ἀκαμπής, unbent, unbending
ἀκαμπ-ής, ές,
- = ἄκαμπτος, Thphr. HP 3.10.4, Orph. A. 173, etc.: metaph., θυμός ib. 999, cf. Ph. 1.528, Plu. Sollert. 2.959f.
1 que no se dobla, rígido, inflexible
γόνυ
φλοιός
ἔγχος
• fig. inflexible, firme, resuelto
θυμός
νοῦς
λογισμός
βουλαί
μῆνις
πίστις
ἀ. τίς εἰμι
2 inevitable
ὥρης ἐκ ταύτης με σάωσον ἀκαμπέος
ἀ·καμπής, ής, ές, c. ἄκαμπτος, Th. H.P. 3, 10, 4, etc. ||
Cp. -έστερος, Luc. D. deor. 10, 2.
Étym. ἀ, κάμπτω.
1. niet gebogen, recht.
2. onbuigzaam, stijf.
ἀκαμπής, ές, unbiegsam, Theophr.; Luc. Deor. D. 10.2 ; ἀκαμπίστερος, Plut. u. oft Nonn.; Orph.