ἄκαμπτος
ἄκαμπτος, unbent, that will not bend, rigid
- unbent, rigid, Hp. Fract. 2 (Sup.), Pl. Ti. 74b (Comp.), etc.; τὸ ἄ. the part that will not bend, Arist. HA 493b29.
- 2 metaph., unbending, unflinching, βουλαί Pi. P. 4.72; ψυχὰν ἄ. Id. I. 4(3).53; ἀ. μένει A. Ch. 455 (lyr.); τὸ πρὸς τοὺς πόνους, τὸ εἰς ἐπιείκειαν ἄ., Plu. Lyc. 11, Cat.Mi. 4.
- 3 from which there is no return, χῶρος ἐνέρων AP 7.467 (Antip.); τρίβος IG 12(7).449 (Amorgos).
I
1 rígido, imposible de doblar, inflexible Hp.Fract.2, Pl.Ti.74b,
(χαλινός)
τὸ ἄ. (δακτύλου)
la parte rígida (la falange)
• esp. fig. rígido, inflexible
ἄ. μένει
θεῶν φρήν
ψυχὰν δ' ἄκαμπτος
τὸ πρὸς τοὺς πόνους ἄ.
εἰς ἐπιεικείαν ἄ.
2 que no tiene retorno, sin retorno
ἄκαμπτος ἐδύσετο νειόθι γαίης
χῶρος
τρίβος
II adv. -ως inflexible, tenazmente Sch.Pl.Grg.492d
• irreparablemente
ἄ. ἐξέδωκεν ἑαυτὸν τῇ ἀνομίᾳ
1. niet gebogen, recht.
2. onbuigzaam; overdr. standvastig, onverzettelijk;
- 1unflinching, inflexible μορφὰν βραχύς, ψυχὰν δʼ ἄκαμπτος, προσπαλαίσων ἦλθʼ ἀνὴρ I. 4.53 [βουλαῖς ἀκάμπτοις (Hermann: ἀκνάμπτοις, ἀκάμποις codd.) P. 4.72].
- unbent, that will not bend, rigid, Plat.:—metaph. unbending, unflinching, inexorable, Pind.; ψυχὰν ἄκαμπτος Pind.; ἀκάμπτωι μένει Aesch.; ἄκαμπτον Plut.