ἀκρατεύομαι
ἀκρατεύομαι, to be incontinent
ἀκρατ-εύομαι,
- to be incontinent, Arist. EN 1145b22; τῶν ἀκρασιῶν ἢν οἱ μελαγχολικοὶ -εύονται 1152a28: censured by Phryn. 406, who quotes however Men. 989:—Act. is cj. in Plu. ap. Stob. 3.6.53.
ser incontinente, ser vicioso Arist.EN 1145b22, Men.Fr.591
• c. ac.
τῶν ἀκρασιῶν ἣν οἱ μελαγχολικοὶ ἀκρατεύονται
ἀκρατεύομαι [ᾰτ] Mén. fr. inc. 449 Meineke ; Arstt. Nic. 7, 2, 1, etc. et ἀκρατεύω, Plut. (Stob. Fl. 6, 46, t. 1, p. 152, l. 11) être intempérant, déréglé.
Étym. ἀκρατής.
ἀκρατεύομαι, (ἀκρατής), unenthaltsam sein, Arist. Eth. N. 7.2 ; Men. bei Phryn. 442, der das Wort verwirft ; Plut. bei Stob. fl. 6.46 hat auch das act. ἀκρατεύεις.