ἄκραντος
ἄκραντος, unfulfilled, fruitless
ἄκραντος, ον, poet. Adj. (in Hom. ἀκράαντος, q. v.),
- unfulfilled, fruitless, idle, ἔπεα, ἐλπίδες, Pi. O. 1.86, P. 3.23; τέχναι A. Ag. 249:— neut.pl. as Adv., in vain, Pi. O. 2.87; ἄκραντα βάζω A. Ch. 882; οὐδʼ ἄκρανθʼ ὡρμήσαμεν E. Ba. 435, cf. 1231; ἄκραντʼ ὀδύρῃ Supp. 770.
- 2 ineffectual, νύξ A. Ch. 65.
que no se cumple, vano
ἔπεα
ἐλπίδες
τέχναι Κάλχαντος
• neutr. plu. como adv. en vano
κόρακες ὣς ἄ. γαρυέτων
ἀκούειν
ὁρμᾶν
βακχεύειν
ἄ·κραντος, ος, ον :
1 qui ne se réalise pas (parole, espérance, etc.) Pd. O. 1, 138 ; 2, 158 ; P. 3, 40 ; Eschl. Ag. 255, Ch. 874 ; ἄκραντ’ ὀδύρει, Eur. Suppl. 772, tu te lamentes au sujet d’une chose qui ne peut se faire, c. à d. en vain ; d’où adv. ἄκραντα, Eur. Bacch. 435, etc. en vain ||
2 qui ne finit pas, Eschl. Ch. 64.
Étym. ἀ, κραίνω.
ἄκραντος, unvollendet, nicht in Erfüllung gehend, Pind. ἐλπίδες P. 3.23 ; ἔπεα Ol. 1.86 ; ἄκραντα γαρύειν Ol. 2.96, wie Aesch. βάζειν Ch. 869 (vgl. ἄκραντα ἠκούσατε Eur. I.T. 520 ; Bacch. 1229); τέχναι Κάλχαντος Ag. 240 ; νύξ Ch. 63, unendliche oder tiefe Nacht;
ἄκραντα adv ., ὁρμᾶν Eur. Bacch. 435 ; βακχεύειν Herc.Fur. 897.
ἄκραντα adv ., ὁρμᾶν Eur. Bacch. 435 ; βακχεύειν Herc.Fur. 897.
ἄ˘κραντος, -ον
- 1not to be fulfilled οὐδʼ ἀκράντοις ἐφάψατο ἔπεσι O. 1.86 ἀκράντοις ἐλπίσιν P. 3.23 n. pl. pro subs. μαθόντες δὲ ἄκραντα γαρύετον O. 2.87
ἄκραντος
κραίνω, like Epic ἀκράαντος
- unfulfilled, fruitless, Pind., Aesch.:—neut. pl. as adv., in vain, Aesch., Eur.