ἀλλοτριόω
ἀλλοτριόω, to estrange from
- estrange from: c. gen., deprive, τῶν σωμάτων τὴν πόλιν οὐκ ἀλλοτριοῦντες Th. 3.65; τοὺς ἠλλοτριωκότας ἑαυτοὺς ἀπὸ τῆς λῃτουργίας those who have withdrawn themselves from . ., D. 51.17.
- 2 c. dat. pers., make hostile to another, τὴν χώραν τοῖς πολεμίοις X. Cyr. 6.1.16:—Pass., become estranged, be made enemy, τινί Th. 8.73; πρὸς τὴν αἴρεσιν Vit.Philonid. p.12 C.; πρός τι to be prejudiced against thing, D.H. Th. 27; ἀπό τινος disguise oneself from, LXX Ge. 42.7; πρὸς τὰ καίοντα to be inaccessible to cautery, Antyll. ap. Orib. 10.22.4.
- 3 to be unnatural, have a strange taste, τροφὴν-ιοῦσαν ἔκπτυε Phld. Lib. p.9 O.
- 4 Pass., to be alienated from oneʼs natural condition, Pl. Ti. 64e.
- 5 Pass., also of things, to be alienated, fall into other hands, ἀλλοτριοῦται ἡ ἀρχή Hdt. 1.120, cf. D. 18.88.
A tr.
I
1 enajenar, apartar, privar c. ac. y gen.
τῶν σωμάτων τὴν πόλιν
privar a la ciudad de vuestras personasἑαυτοὺς ... τῆς Ῥωμαίων φιλίας ἀλλοτριώσαντες
τοὺς ἠλλοτριωκότας αὐτοὺς ἀπὸ τῆς λῃτουργίας
los que se han desentendido de la liturgia
• c. ac. y dat. enajenar incluso hacer hostil
ταῦτα δὴ τοῖς μὲν πολεμίοις ἀλλοτριώσει τὴν χώραν
οὔτε γὰρ ἀλλοτριῶσαι εἰκὸς ἦν αὑτῷ τὸ ζῷον
pues no sería probable que (la naturaleza) alienara al ser vivo de sí mismo
• sólo c. ac.
τὰς δεσποτείας καὶ κυρίας ἀλλο[τριώ]σαντας
que enajenaban (sus) derechos de señorío y propiedad
• c. ac. de pers. enajenar las simpatías de
τοὺς ἡμετέρους
2 considerar ajeno, no relacionado en lit. crist.
μόνα τῆς φύσεως ἀλλοτριοῦμεν ἐκεῖνα ὅσα ἐπίκτητα γίνεταί τισι καὶ ἀπόκτητα
ἀλλοτριῶν τοῦ πατρὸς τὸν μονογενῆ
II en v. med. pas.
1 c. ac. rechazar
ὅταν ἴδωσί σε ἀλλοτριούμενον αὐτοῦ τὴν ἡδονήν
cuando vean que tú rechazas su alegría
2 ser rechazado
τὸ συγγενές
• c. gen. ser privado
ἀλλοτριωθῆναι αὐτὸν τῆς ὄντως ζωῆς
B intr.
I act. ser raro, extraño
τρο[φ]ὴν ἀλλοτριοῦσαν ἔ[κ]πτ[υε
escupe la comida que tiene un gusto raro
II v. med.-pas.
1 apartarse, separarse incluso enemistarse, volverse contra
(ἀποικία) ἀδικουμένη δὲ ἀλλοτριοῦται
pero maltratada (una colonia) se separa (de la metrópoli)οἱ βλαπτόμενοι ἠλλοτριοῦντο
Σάμον Ἀθηναίοις ἀλλοτριωθεῖσαν
Samos convertida en contraria de los atenienses
• c. πρός + ac.
ἠλλοτριωμένου πρὸς τὴν αἵρεσιν
habiéndose enemistado con la escuela (epicúrea)
• c. gen. de pers.
ἀπὸ τοῦ πλήθους
ἀφ' ἡμῶν
ἠλλοτρίωται τοῦ θεοῦ ἡ ψυχή σου
• c. gen. de cosa separarse, privarse
ῥᾳστώνης ἁπάσης καὶ τρυφηλῆς διαίτης
• subst. τὸ ἀλλοτριωθέν la enemistad, aversión D.C.47.5.5.
2 ser enajenado, caer en otras manos, perderse
(ἡ ἀρχή) ἀλλοτριοῦται ἐς τὸν παῖδα
μὴ περιιδεῖν ἀλλοτριωθὲν τὸ φρούριον
αὑτῷ ἡ θάλασσα παραυτίκα ἠλλοτριώθη
διὰ τὴν ἐκείνων δυναστείαν ἀλλοτριωθῆναι
3 fil. ser sacado de su condición natural, ser enajenado
ἀλλοτριούμενα μὲν λύπας, καθιστάμενα δὲ εἰς τὸ αὐτὸ πάλιν ἡδονάς
(los cuerpos tienen) dolor cuando son sacados de su condición natural, placer cuando vuelven a ellaτὸ προσιὸν (ὕδωρ) ἠλλοτριωμένον ἐστίν
(cuando) el agua que fluye es alterada en su condición naturalοὑγκέφαλος ἠλλοτρίωτο
se le fue la cabeza
4 fil. ser ajeno, no tener relación
ἠλλοτριωμένα e.d. μηδεμίαν συνέχειαν ἔχοντα ὥσπερ οἱ ἀριθμοί πρὸς τὰ ἐπίπεδα
• c. gen.
νοῦ ... χρονικής ἁπάσης ἠλλοτριωμένου σχέσεως
ψυχή, πάσης ταραχῆς ἀ.
5 permanecer ajeno, no darse a conocer
Ἰωσήφ ... ἠλλοτριοῦτο ἀπ' αὐτῶν
6 estar demasiado alejado, ser inaccesible
αἱμορραγίαι ... ἀφ' ὑστέρας ... πρὸς τὰ καίοντα ὅλως ἀλλοτριοῦνται
1. act. vervreemden van; beroven van,
2. pass.
a. in vreemde handen vallen, abs.:
b. een verandering ondergaan.
- 1c. gen. pers. to estrange from, τῶν σωμάτων τὴν πόλιν Thuc.
- 2c. dat. pers. to make hostile to another, τὴν χώραν τοῖς πολεμίοις Xen.:—Pass. to be made an enemy, τινι Thuc.
- 3in Pass. of things, to be alienated, fall into other hands, Hdt.