ἀλλότριος
ἀλλότριος, ἀλλότριος, belonging to another; foreign; hostile, ill-disposed
- of or belonging to another, βίοτος, νηῦς, ἄχεα, Od. 1.160, 9.535, Il. 20.298; γυνή another manʼs wife, A. Ag. 448 (lyr.); ἀλλοτρίων χαρίσασθαι to be bountiful of what is anotherʼs, Od. 17.452; γναθμοῖσι γελοίων ἀλλοτρίοισιν with faces unlike their own, of a forced, unnatural laugh, ib. 20.347; ἀ. ὄμμασιν εἷρπον by the help of anotherʼs eyes, S. OC 146 (lyr.); οὐκ ἀ. ἄτην not inflicted by other hands, Id. Ant. 1259; but ἀ. φόνος murder of a stranger (cf. ΙΙ.1), Pl. Euthphr. 4b: prov., ἀ. ἀμᾶν θέρος reap where one has not sown, Ar. Eq. 392, cf. Hes. Th. 599; ἀλλοτριωτάτοις τοῖς σώμασιν χρῆσθαι deal with oneʼs body as if it belonged to another, Th. 1.70; τὰ ἀλλότρια, contr. τἀλλότρια, what belongs to others, not oneʼs own, τἀ. ἀποστερεῖν, δειπνεῖν, X. Ages. 4.1, Theopomp.Com. 34.
- II opp. οἰκεῖος, foreign, strange,
- 1 of persons, ἀ. φώς stranger, Od. 18.219, cf. Ar. Ra. 481; almost = enemy, Il. 5.214, Od. 16.102; οὐδέ τις ἀλλοτρίων no stranger, Hdt. 3.155; εἴτε ἀ. εἴτε οἰκεῖος ὁ τεθνεώς Pl. Euthphr. 4b; ἀ. τῆς πόλεως Lys. 28.6; οὐδείς ἐστί μοι ἀ., ἂν ᾖ χρηστός Men. 602; ἀλλοτριώτερος τῶν παίδων less near than thy children, Hdt. 3.119; ἀλλοτριώτερος, opp. οἰκειότερος, Arist. EN 1162a3: c. dat., ἀλλότριοι ὑμῖν ὄντες Isoc. 14.51.
- b hostile, unfavourably disposed, c. gen., ἀ. Ῥωμαίων Plb. 28.4.4; -ώτατος μοναρχίας D.S. 16.65; ἀλλότρια φρονῶν τοῦ βασιλέως Plb. 36.15.7, cf. OGI 90.19 (Rosetta).
- c disinclined, πρὸς τὰς κακοπαθείας Plb. 36.15.2.
- 2 of things, alien, strange, τροφή Pl. R. 491d (Comp.), etc.; εἴ τι πρότερον γέγονεν ἀ. estrangement, Decr. ap. D. 18.185; ἡ ἀ. alien country, enemyʼs country, Lys. 2.6, Isoc. 10.50, cf. Hdt. 8.73: c. gen., alien from, ἐπιτηδεύματα δημοκρατίας ἀ. Lys. 31.34; οὐδὲν ἀ. ποιῶν τοῦ τρόπου Decr. ap. D. 18.182.
- b Medic., abnormal, Sor. 2.5, Gal. 14.780; ἀ. σάρκες superfluous fat, Pl. R. 556d.
- c foreign to the purpose, λόγοι Arist. EE 1218b23: Comp., Id. EN 1159b24: Sup., Id. Cat. 15b29, cf. Polystr. p.17 W.
- d Astrol., = ἀπόστροφος, POxy. 464.16.
- III Adv. ἀλλοτρίως, διακεῖσθαι πρὸς ἀλλήλας to be unfavourably disposed towards . ., Lys. 33.1, cf. Isoc. 12.159; ἄ. ἔχειν πρός . . Id. 5.80: Comp. -ιώτερον less favourably, D. 18.9.
- 2 strangely, marvellously, Epigr.Gr. 989.2.
- 3 in a manner foreign to, c. gen., Pers.Stoic. 1.100. [-ο̄τρ- only in Men. 557 s. v. l.]
I ref. a la propiedad individual, frec. op. ἴδιος
1 de otro, ajeno
a) ref. a la propiedad privada
ἀλλότριον βίοτον ... ἔδουσιν
κτήμασ' ἐπ' ἀλλοτρίοις
παρ' ἀλλοτρίῳ χωρίῳ
βουσὶν ἐπ' ἀλλοτρίῃσι
κτήνη] μήτε ἴδια μήτ' ἀλλότρια
οἴκῳ ἐν ἀλλοτρίῳ
νηὸς ἐπ' ἀλλοτρίης
• prov.
ἀλλότριον κάματον ... ἀμῶνται
hacen el agosto a costa del trabajo de otrosτἀλλότριον ἀμᾶν θέρος
b) de la mujer o hijos ajenos
ἀλόχῳ ... ἀλλοτρίᾳ
τἀλλότρια λέκτρα
γυνή
γυναῖκα ἀλλοτρίαν ... ἄνδρα ἔχουσαν
τέκνον
• en gener.
πράγματα καὶ σώματα ἀ.
πλοῦτος
c) de partes del cuerpo
ἁνία τ' ἀλλοτρίαις οὐ χερσὶ νωμάσαντ'
llevando las bridas con manos no ajenas e.d. él mismo fue el aurigaἀλλοτρίαισι γλώσσαις
ἀ. ὄμμασιν εἷρπον
marchaba ayudado por ojos ajenos
d) subst. neutr. plu. lo ajeno, los bienes de otro
ἀλλοτρίων χαρίσασθαι
ser generoso con los bienes ajenosοὐδ' ἀλλοτρίων ἔρωτες ἀνδρὶ φέρειν κρέσσονες
τὰ ἀ. ἀποστερεῖν
τἀλλότρια δειπνεῖν
2 fig. como si no fuera propio
γναθμοῖσι γελώων ἀλλοτρίοισιν
reían con risa forzadaτοῖς σώμασιν ἀλλοτριωτάτοις ... χρῶνται
tratan a sus cuerpos como si fueran de otros
3 en rel. c. el modo de ser, opiniones o la suerte de cada uno ajeno, no propio, que no le corresponde
ἀναίτιος ἄλγεα πάσχει, μὰψ ἕνεκ' ἀλλοτρίων ἀχέων
οὐκ ἀλλοτρίαν ἄτην, ἀλλ' αὐτὸς ἁμαρτών
κακά
ἀλλοτρίᾳ τύχῃ κέχρηται
μὴ ἀλλοτρίαις γνώμαις ... πεισθέντες
τὰ ἀ. δεῖ λέγειν ὡς ἴδια
II en rel. c. círculos sociales más amplios, frec. op. οἰκεῖος
1 en rel. c. el círculo familiar y de conocidos extraño, no familiar, no pariente, alejado, desconocido
φώς
αἰ δὲ κ' ἀλλόττριος συνεσάδδι
si un extraño le ayuda a recoger sus cosas(ὁ ἀδελφός) ... ἀλλοτριώτερος τῶν παίδων
(el hermano) es un pariente menos próximo que los hijosτὸν τῇ φύσει οἰκεῖον οὐδεὶς καιρὸς ἀλλότριον ποιεῖ
op. συγγενεῖς
op. σφέτεροι
ταῖς ἑαυτῶν γυναιξὶ λαμβάνοντες συνόντας ἀλλοτρίους ἄνδρας
cogiendo a hombres extraños en compañía de sus propias mujeresμάθε οὖν ὅτι ἀλλοτρίαν γυναῖκαν ἐκληρονόμησεν αὐτόν
entérate de que una mujer extraña se ha quedado con su herenciaγυναῖκα ... λαβὲ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν πατέρων σου· μὴ λάβῃς γυναῖκα ἀλλοτρίαν, ἡ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ πατρός σου
• c. dat.
οὐδ' ἀλλότριοι τυγχάνομεν ὑμῖν ὄντες
• subst. en sent. jur.
οἱ ἀλλότριοι
extranei heredes personas fuera de la patria potestas op. los sui
2 en rel. c. el país, ciudad, etc. extraño, extranjero, propio de otros pueblos
γαῖα
γῆ
χώρα
πόλις
ὕδατα
ἄρατε τοὺς θεοὺς τοὺς ἀ.
• en gener.
ἀνδραπόδῳ ἀλλοτρίῳ
a un esbirro extranjeroπερὶ τὰ ἀλλότρια ἱερὰ ... τὸ μὲν γὰρ ὥσπερ ἀλλότριόν ἐστιν ἁμάρτημα, τὸ δ' οἰκεῖον
(Diágoras de Melo cometió impiedad) en relación con los cultos de una ciudad extranjera: ... pues ése era un crimen, por decirlo así, de un extraño, pero éste nos toca de cercaἀ. φόνος
asesinato en la persona de un extranjero
• de otros pueblos
συμφοραί (op. οἰκεῖαι)
ἐπάγω ἐπί σε ἀλλοτρίους λοιμοὺς ἀπὸ ἐθνῶν
ἡγεμονίαι
ἀλλότρια ταῦ[τα ἦν
estos (cultos) eran extraños, exóticos (para los egipcios)
• c. gen.
ἀλλοτρίους τῆς πόλεως αὑτοὺς ἡγήσαντο
se consideraron extraños a la ciudadἀλλότριοι τοῦ θεοῦ
ajenos al Dios de Israel de los ninivitas
• subst. el extranjero
τὸν ἀλλότριον ἀπαιτήσεις
al extranjero reclamarás (la deuda)
3 en la fil. heleníst. ajeno
τῷ μὲν ἀστείῳ ἀλλότριον οὐδέν
al hombre educado, nada es ajenoοὐδείς ἐστί μοι ἀ. ἂν ᾖ χρηστός
σοφός
4 en gener. c. gen. ajeno a, extraño a
ἐπιτηδεύματα δημοκρατίας ἀλλότρια
ἀ. πολιτείας
• en textos fil.
ἀφθαρσίας ἀλλότριος
extraño a la incorruptibilidadφθόνου ... ἀ. ἔσῃ
seras ajeno a la envidia, no seas envidiosoἀλότριον (sic) ἐμαυτὸν ἐποιησάμην πάσης κακείας (sic)
me hice ajeno a toda maldad
• en teol.
μὴ εἶναι τὸν υἱὸν ἀ. ἀλλ' ἴδιον τῆς τοῦ πατρὸς οὐσίας
en la Trinidadτὸ ἀθάνατον ... οὐχ ὡς ἀ. αὐτοῦ
(de Dios)
III en cont. en los que hay una situación de oposición u hostilidad
1 en gener. contrario, adverso, hostil, enemigo
κάρη τάμοι ἀ. φώς
que me cortase la cabeza un enemigoτις ἀλλοτρίων
(τοὺς κόρακας) ... ἀφίεσαν ... ἐπὶ τὸ κατάστρωμα τῆς ἀλλοτρίας νεώς
soltaban (los garfios de abordaje) sobre el puente de la nave enemigaβουληθεὶς μηδὲν ἀλλότριον ὑποκαθέσθαι
• subst. abs.
ἀλλότρια φρονεῖν
tener ideas hostiles, contrarias o revolucionarias
• ἀλλότριοι los enemigos
παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων
desbarataron las filas de los enemigos
• en lit. crist. ὁ ἀ. el Enemigo, el Malo
• c. gen.
ἀλλότρια φρονεῖν τοῦ βασιλέως
disentir del rey
•
ἀ. Ῥωμαίων
hostil, contrario a los romanosτὸν ... Κύπριδος ἀλλότριον
el enemigo de Ciprisἀλλοτριώτατος ὢν μοναρχίας
τῆς ἐλευθερίας ἀλλότρια
• neutr. como adv.
ἀλλοτριώτερον ἔχομεν
• en lit. crist. excomulgado, apartado
ἐν ἀλλοτρίοις τῆς ἐκκλησίας ἡγεῖσθαι
• c. otras constr. que tiene mala disposición, poco aficionado a
πρὸς τὰς κακοπαθείας
2 en fil. simplemente contrario, opuesto
ἀλλότριοι ἀλλήλων
τὸ σύμφωνον ... καὶ ἀκόλουθον, ἐκείνου δὲ ἀλλότριον
• del dolor contrario, repugnante a la naturaleza, Epicur.Ep.[1] 34.8, cf. Polystr.19.10
• astrol.
ἀλλοτρίων ὄντων
(astros) opuestos, que no están en conjunción
IV de fenóm. físicos y fisiológicos
1 cien. producido por agente externo, extrínseco, no propio
ἀ. φῶς
de la lunaὑπ' ἀλλοτρίας θερμότητος
por un calor venido del exteriorἐν τοῖς ἀλλοτρίοις [πάθεσι
en los accidentes producidos por un agente externo de heridas y golpes (op. los πάθη propios de las mujeres: embarazo, lactancia, etc.)
• subst. lo extrínseco
τὸ ἔξωθεν ἐπεισιὸν καὶ ἀλλότριον
• en cirug. extraño, superfluo
σάρκες
χειρουργία ἐστὶν ἄρσις ... τοῦ ... ἀλλοτρίου
la cirugía es la extirpación de lo (que es un cuerpo) extraño
2 de palabras, opiniones, etc. inapropiado, inadecuado, que no tiene que ver con la realidad
ὄνομα
ἔοικε ὁ νῦν ῥηθεὶς τρόπος ἀλλοτριώτατος τοῦ ἔχειν
parece que la frase dicha (el marido «tiene» mujer y viceversa) está muy apartada del significado de ‘tener’τέχνης δὲ ἡ λίθος ἀλλοτρίη
la piedra no tiene relación con la imagenκαὶ γάρ ἐστιν ἀλλοτριώτερα
pues son cosas que no tienen nada que ver con la cuestiónἄτοπον καὶ ἀλλότριον
absurdo y fuera de todo propósito
• inadecuado, absurdo, engañoso, falso
λόγοι
de los sofistasἀ. γνώμη
falsa doctrina
3 de comidas inadecuado, no conveniente
τροφή
ἔνθεν οὐκ ἀλλότριον καὶ τὸν οἶνον ἀποδοκιμάσαι
• fig.
ἀλλοτρία βοτάνη op. χριστιανὴ τροφή
V adv. -ως
1 hostil, desfavorablemente
ἀ. αἱ πόλεις πρὸς ἀλλήλας διέκειντο
ἀλλοτρίως ἔχων πρὸς ἐμέ
2 de manera absurda
ἀλλοτρίως ἂν αὐτοὺς ὑπολάβοι τις ποιεῖν τοῦ παρόντος καιροῦ
1. van een ander, andermans:
2. uitbr.
a. van buiten de eigen kring, vreemd aan;
b. overtollig:
c. niet relevant:
1) fremd,
a) aus einem andern Lande, Od. 18.219, dah. feindselig, Il. 5.214, Od. 16.102.
b) anderen gehörig, dem οἰκεῖος entgegengesetzt, Plat. Euth. 4b u. sonst ; vgl. Her.3.119 ; Soph. Ant. 1244 ; schon oft bei Hom., βίοτος, οἶκος, βόες, νηῦς ; Il. 20.298 ἕνεκʼ ἀλλοτρίων ἀχέων ; οἵ τʼ ἐπὶ γαίης ἀλλοτρίης βῶσιν Od. 14.86 ; ἀλλοτρίων χαρίσασθαι, von fremdem Gute freigebig sein, Od. 17.452 ; ἀλλοτρίοις γναθμοῖς γελᾶν, mit verzerrtem, gleichsam fremdem Gesichte lachen, oder lachen, ohne daß man zum Lachen gestimmt ist, Od. 20.347 ; – τινί, Jemandem fremd sein, Isocr
2) fremdartig, ὄμμα Plat. Phaed. 99b, das Gefühl, welches auch im Finstern etwas wahrnimmt ; unpassend, nicht zur Sache gehörig. ἀλλότρια λέγειν Phil. 29a ; nicht übereinstimmend, τινός, womit, οὐδὲν ἀλλότριον ποιῶν οὔτε τῆς ἑαυτοῦ πατρίδος οὔτε τοῦ τρόπου Dem. 18.182 im Psephisma ; τὸν σκοτίης Κύπριδος ἀλλ. Add. 8 (VII.51); Sp.
• Adv. ἀλλοτρίως διακεῖσθαι πρὸς ἀλλήλους, feindselig gegen einander gesinnt sein, Lys. 33.1 ; Isocr.; τινί DS. 13.113.
-η, -ον
[ἄλλος.]
- 1
Of or belonging to others, not one’s own Il. 20.298: Od. 1.160, Od. 9.535, Od. 11.115, Od. 18.280, Od. 19.119, Od. 20.171, 221, Od. 24.301.
As if not one’s own: γναθμοῖσι γελώων ἀλλοτρίοισιν Od. 20.347 (not expressing their real feelings).
Absol. in neut. pl., things of others, what is not one’s own: ἀλλοτρίων χαρίσασθαι Od. 17.452. Cf. Od. 17.456, Od. 18.18.
- 2
Foreign, alien Il. 5.214: = Od. 16.102, Od. 14.86, Od. 18.219.
- 1
- 1 adj.
- a of another, belonging to others ἀστῶν δʼ ἀκοὰ κρύφιον θυμὸν βαρύνει μάλιστʼ ἐσλοῖσιν ἐπʼ ἀλλοτρίοις P. 1.84 τὸ δὲ νέαις ἀλόχοις ἔχθιστον ἀμπλάκιον καλύψαι τʼ ἀμάχανον ἀλλοτρίαισι γλώσσαις P. 11.27 τὸ γὰρ οἰκεῖον πιέζει πανθʼ ὁμῶς· εὐθὺς δʼ ἀπήμων κραδία κᾶδος ἀμφʼ ἀλλότριον N. 1.54 ἁνία τʼ ἀλλο˘τρίαις οὐ χερσὶ νωμάσαντʼ (αὐτὸς ἡνιόχησε. Σ.) I. 1.15 ἀλ]λοτρίαις ἀνʼ ἵπποις Πα. 7B. 12. ἀλόχῳ ποτὲ θωραχθεὶς ἔπεχʼ ἀλλοτρίᾳ ὠαρίων (sc. Meropae, Oinopionis filiae vel potius uxori. Snell.) fr. 72.
- b stranger, alien πλοῦτος ὁ λαχὼν ποιμένα ἐπακτὸν ἀλλότριον O. 10.89 χάρμα δʼ οὐκ ἀλλότριον νικαφορία πατέρος P. 1.59
- 2 subs.
- a m. pl., strangers. ἀλλοτρίοισιν μὴ προφαίνειν, τίς φέρεται μόχθος ἄμμιν fr. 42. 1.
- b n. pl., what belongs to others οὐδʼ ἀλλοτρίων ἔρωτες ἀνδρὶ φέρειν κρέσσονες N. 3.30
Strong 245
1. belonging to another, not one's own (opp. to ἴδιος): Lk 16:12, Ro 14:4 15:20 (Field, Notes, 165 f.), II Co 10:15, 16, I Ti 5:22, He 9:25.
2. foreign, strange, alien (opp. to οἰκεῖος; v. MM, VGT, s.v.): Mt 17:25, 26, Jo 10:5, Ac 7:6, He 11:9, 34.†
- Iopp. to ἴδιος, of or belonging to another, Lat. alienus, Hom., etc.; ἀλλ. γυνή another manʼs wife, Aesch.; γναθμοῖσι γελοίων ἀλλοτρίοισιν, of the suitors, laughed with a face unlike oneʼs own, of a forced, unnatural laugh, Od. (Horaceʼs malis ridere alienis is different); ἀλλ. ὄμμασιν by the help of anotherʼs eyes, Soph.; ἀλλοτριωτάτοις τοῖς σώμασιν χρῆσθαι to deal with oneʼs body as if it absolutely belonged to another, Thuc.
- IIopp. to οἰκεῖος, foreign, strange, Lat. peregrinus, Hom.; often with the notion of hostile, Il.
- IIIadv., ἀλλοτρίως ἔχειν or διακεῖσθαι πρός τινα to be unfavourably disposed towards one, Lys.: comp. -ιώτερον less favourably, Dem.
-
…κρείττονος. διὰ δὴ ταῦτα ἔγωγε, ὦ φίλε Θρασύμαχε, καὶ ἄρτι ἔλεγον μηδένα ἐθέλειν ἑκόντα ἄρχειν καὶ τὰ ἀλλότρια κακὰ μεταχειρίζεσθαι ἀνορθοῦντα, ἀλλὰ μισθὸν αἰτεῖν, ὅτι ὁ μέλλων καλῶς τῇ τέχνῃ πράξειν οὐδέποτε αὑτῷ τὸ βέλτιστον πράττει…
Plato, Republic
-
…βίᾳ ὑπὸ τῶν βιασθέντων μισεῖσθαι, τοὺς δὲ πείσαντας οὕτως αὐτῶν τὰς ψυχὰς διαφθείρειν, ὥστʼ οἰκειοτέρας αὑτοῖς ποιεῖν τὰς ἀλλοτρίας γυναῖκας ἢ τοῖς ἀνδράσι, καὶ πᾶσαν ἐπʼ ἐκείνοις τὴν οἰκίαν γεγονέναι, καὶ τοὺς παῖδας ἀδήλους εἶναι ὁποτέρων τυγχάνουσιν…
Lysias, Speeches
-
…τε τοῦ δικαίου καὶ δικαιοσύνης καὶ ἀδίκου τε καὶ ἀδικίας, ὥστε ἀγνοεῖς ὅτι ἡ μὲν δικαιοσύνη καὶ τὸ δίκαιον ἀλλότριον ἀγαθὸν τῷ ὄντι, τοῦ κρείττονός τε καὶ ἄρχοντος συμφέρον, οἰκεία δὲ τοῦ πειθομένου τε καὶ ὑπηρετοῦντος βλάβη ,…
Plato, Republic
-
…μοιχοὺς εἶναι, εὖ εἰδότας ὅτι, ἐὰν ταύτην τὴν αἰτίαν περὶ ἑαυτῶν λέγωσι καὶ ἐπὶ τούτῳ φάσκωσιν εἰς τὰς ἀλλοτρίας οἰκίας εἰσιέναι, οὐδεὶς αὐτῶν ἅψεται. πάντες γὰρ εἴσονται ὅτι τοὺς μὲν νόμους τῆς μοιχείας χαίρειν ἐᾶν δεῖ ,…
Lysias, Speeches
-
…καὶ ἄλλους σοι παμπόλλους ἔχω λέγειν, οἳ αὐτοὶ ἀγαθοὶ ὄντες οὐδένα πώποτε βελτίω ἐποίησαν οὔτε τῶν οἰκείων οὔτε τῶν ἀλλοτρίων. ἐγὼ οὖν, ὦ Πρωταγόρα, εἰς ταῦτα ἀποβλέπων οὐχ ἡγοῦμαι διδακτὸν εἶναι ἀρετήν · ἐπειδὴ δέ σου ἀκούω…
Plato, Protagoras
-
…, οὐχ ἧττον ταῖς συμφοραῖς αἰσχυνόμενοι ἢ τοῖς ἐχθροῖς ὀργιζόμενοι, μᾶλλον βουληθέντες ἐν τῇ αὑτῶν ἀποθνῄσκειν ἢ ζῆν τὴν ἀλλοτρίαν οἰκοῦντες, συμμάχους μὲν ὅρκους καὶ συνθήκας ἔχοντες, πολεμίους δὲ τοὺς πρότερον ὑπάρχοντας καὶ τοὺς πολίτας τοὺς ἑαυτῶν .…
Lysias, Speeches
-
…τε γὰρ ἀρχὴ τοῦ βίου δικαία · οὐ γάρ, ὥσπερ οἱ πολλοί, πανταχόθεν συνειλεγμένοι καὶ ἑτέρους ἐκβαλόντες τὴν ἀλλοτρίαν ᾤκησαν, ἀλλʼ αὐτόχθονες ὄντες τὴν αὐτὴν ἐκέκτηντο μητέρα καὶ πατρίδα. πρῶτοι δὲ καὶ μόνοι ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ…
Lysias, Speeches
-
…τὴν ; μνήμην ἐποίησαν, τὴν δὲ ἑαυτῶν πατρίδα διὰ τὴν ἐνθάδε συμφορὰν ἀνώνυμον κατέστησαν. ἐκεῖναι μὲν οὖν τῆς ἀλλοτρίας ἀδίκως ἐπιθυμήσασαι τὴν ἑαυτῶν δικαίως ἀπώλεσαν. Ἀδράστου δὲ καὶ Πολυνείκους ἐπὶ Θήβας στρατευσάντων καὶ ἡττηθέντων μάχῃ, οὐκ ἐώντων…
Lysias, Speeches
-
…· ἐνόμιζον γὰρ ἀποθανεῖν μὲν αὐτοῖς μετὰ πάντων προσήκειν, ἀγαθοὺς δʼ εἶναι μετʼ ὀλίγων, καὶ τὰς μὲν ψυχὰς ἀλλοτρίας διὰ τὸν θάνατον κεκτῆσθαι, τὴν δʼ ἐκ τῶν κινδύνων μνήμην ἰδίαν καταλείψειν. ἠξίουν δέ, οὓς μὴ μόνοι…
Lysias, Speeches
-
…δύναμιν τὴν ἐκείνων τοῖς ἤδη ἀπειρηκόσι καὶ τοῖς οὔπω δυναμένοις, τοὺς εἰς τὴν σφετέραν ἐμβαλεῖν ἀξιώσαντας, εἰς τὴν ἀλλοτρίαν ἀπαντήσαντες, τρόπαιον δὲ στήσαντες καλλίστου μὲν αὐτοῖς ἔργου, αἰσχίστου δὲ τοῖς πολεμίοις, οἱ μὲν οὐκέτι τοῖς σώμασιν…
Lysias, Speeches