ἀμελητέος
ἀμελητέος, one must neglect
1 de pers. despreciable
οὐ παροπτέος ἁνὴρ οὐδὲ ἀ.
• de cosas que debe ser descuidado
τὰ τῶν Θηβαίων οὐδαμῶς ἐδόκει (Ἀλεξάνδρῳ) ἀμελητέα εἶναι
2 neutr. impers. hay que desinteresarse de, hay que despreciar c. gen.
τῶν μὲν τοιούτων ἀμελητέον
•
τούτων ἔγνω οὐκ ἀμελητέα εἶναι οἱ Ἀλέξανδρος
respecto a éstos se dió cuenta Alejandro que no debían ser despreciados por él
ἀμελητέος, α, ον, qu’on peut ou qu’il faut négliger, Luc. Tim. 9 ; Arr. An. 1, 7, 5 ; ἀμελητέον, Isocr. 190c : ou ἀμελητέα, Arr. An. 1, 24, 1, on doit négliger, gén.
Étym. ἀμελέω.
ἀμελητέος
verb. adj. of ἀμελέω,
- Ione must neglect, τινός Isocr.
- IIἀμελητέος, α, ον, to be neglected, Luc.