ἀμέτοχος
ἀμέτοχος, having no share of
- having no share of, free from, ἐγκλημάτων interp. in Th. 1.39; ἀγαθῶν Epicur. Fr. 364; ἀρετῆς, κακίας Stoic. 3.90, cf. S.E. M. 7.93; Αἰὼν μεταβολῆς ἀ. SIG 1125.11 (Eleusis), cf. Ph. 1.17, Hierocl. p.33.7A., Alex.Aphr. in Metaph. 644.12, Dsc. 5.87; ἀ. ὕλης οὐσία Plot. 3.5.2; πολλὰ ἑνὸς ἀ. Procl. in Prm. p.559 S.; without gen., Phld. Ir. p.63 W.
1 que no participa de c. gen.
(ἄτομος) ἀ. κενοῦ
θεοὶ πάντων ἀγαθῶν ... ἀ.
πάσης ... κακίας
μεταβολῆς
γεώδους οὐσίας ἀ. (ἄνθρωπος)
ἄμμου ἢ ψαφαρίας
ἁλυκότητος
τῆς τούτου δυνάμεως
πάσης φωνῆς
ψυχῆς
εὐδαιμονίας
ὕλης
τοῦ ὁρισμοῦ τοῦ λευκοῦ
ἑνός
τῆς ζωῆς
de la vida de la gracia que proporciona el bautismo
• abs., Phld.Ir.63.
2 adv. -ως sin complicidad Eust.1946.32.
- having no share of a thing, c. gen., Thuc.