ἀνάβλυσις
ἀνάβλυσις, gushing up
ἀνάβλῠσις, εως, ἡ,
- gushing up, πηγῶν Arist. Mu. 396a22, cf. Aët. 16.21.
surtidor, chorro
πηγῶν
ἀνάβλυσις, εως (ἡ) [ῠ] jaillissement d’une source, Arstt. Mund. 4, 34.
Étym. ἀναβλύω.
ἀνάβλυσις, ἡ, das Aufsprudeln, πηγῶν Arist. mund. 4.34, Sprudel, Quell.