ἀναβλυστάνω
ἀναβλυστάνω,
- = ἀναβλύζω, Str. Chr. 16.22, Procop. Aed. 2.3, al.:— also ἀναβλυσθαίνω, Sch. Pl. Ti. 22e: ἀμβλυσθονῆσαι or ἀμβλυστονῆσαι, Eup. 105, cf. Eust. 1095.8, EM 200.52.
1 fluir a borbotones Str.Chr.16.22,
κρήνη
πηγαί
2 subir de nuevo, salir a la superficie, emerger
ῥιφέντες ... ἐπ' αὐτῇ (sc. τῇ Νεκρᾷ θαλάσσῃ) ζῶντες ἄνθρωποι ἀναβλυστάνουσι
ἀναβλυστάνω, hervorsprudeln, Sp.