ἀνάδοτος
ἀνάδοτος, to be given up
ἀνά-δοτος, ον,
- given up or to be given up, Th. 3.52.
1 restituido
μὴ ἀνάδοτος εἴη ἡ Πλάταια
2 designado, nombrado
ἀνάδοτος ὑπὸ τοῦ ... εἰς φυλακρι[σίαν
ἀνάδοτος, ος, ον, remis par suite de capitulation, Thc. 3, 52.
Étym. ἀναδίδωμι.
ἀνάδοτος
ἀναδίδωμι
- to be given up, Thuc.