ἀνάδοχος
ἀνάδοχος, taking upon oneself, giving security for
ἀνάδοχ-ος, ον,
- taking upon oneself, giving security for, πρὸς τὴν ἀδελφὴν ἀ. τῶν χρημάτων Men. 516.
- II as Subst., security, surety, D.H. 6.84, Plu. Dio 18; τῆς φιλίας Κύπρις ἀ. PGrenf. 1.1; περί, ὑπέρ τινος, Phalar. Ep. 22, 38.
garante, fiador
τῶν χρημλάτων
τῶν ὁμολογουμένων
• c. ὑπέρ o περί más gen.
ἀ. ὑπὲρ τηλικούτου πράγματος
ἀ. ... περὶ τοῦ μηδὲν ἐμὲ κατ' αὐτοῦ πονηρὸν πεπιστευκέναι
• fig. fiador, responsable
τῆς φιλίης Κύπρις ἐστι ἀ.
ἀνάδοχος, ου (ὁ, ἡ) caution, répondant, Mén. (Suid.); DH. 6, 84 ; Plut. Dio. 18, 20.
Étym. ἀναδέχομαι.
ἀνάδοχος, ὁ, der Bürge, Plut. Dion. 18 ; Dion.Hal. 6.84 ; τῶν χρημάτων, Men. bei Suid.