ἀναδοχή
ἀναδοχή, a taking up, undertaking
ἀναδοχ-ή, ἡ,
- series, succession, πόνων S. Tr. 825 (lyr.).
- 2 reception, τινῶν A.D. Synt. 144.10.
- II surety, Plb. 5.27.4: Cret. ἀνδοκά Leg.Gort. 9.34: so prob. ἀνδοκεία IG 14.422 (pl.), 423 (Tauromenium).
1 aceptación, acción de asumir
πόνων
de los trabajos de Hérculesτῆς γυμνασιαρχίας
ἡ ὑπὲρ ἡμῶν ἀ.
• aceptación, admisión
τῶν ἄλλων μετακλήτων
ἡ τῆς ἐγγύης ἀ.
2 fianza, garantía, ICr.ll.cc.,
ἀπαγαγεῖν ... τὸν Λεόντιον πρὸς τὴν ἀναδοχήν
ἀ. Ἀντιπάτρου
• c. gen. obj. aceptación de algo como fianza
τ[ῶν βο]ῶν
ἀναδοχή, ῆς (ἡ)
1 action de prendre sur soi, de se charger de, Soph. Tr. 825 ||
2 caution, gage, Pol. 5, 27, 4 ||
➳ Dor. ἀναδοχά, Soph. l. c.
ἀναδοχή, ἡ, die Uebernahme, πόνων, der Mühsal von einem anderen, die Aufeinanderfolge mehrerer Arbeiten, Soph. Trach. 822, ch., wo der Schol. falsch ἀνάπαυσις erkl. Bei Pol. 5.27 = ἐγγύη, Bürgschaft, ἀπαγαγεῖν ἐκέλευσε Λεόντιον πρὸς τὴν ἀναδοχήν, er ließ sie ins Gefängnis führen der Bürgschaft wegen.
ἀναδοχή
ἀναδέχομαι
- a taking up, undertaking, πόνων Soph.