ἀνάδικος
ἀνάδικος, tried over again
ἀνάδῐκ-ος (Arc. ὄνδικος IG 5(2).343 B 2), ον,
- tried over again, δίκαι ἀ. γίγνονται And. 1.88, Pl. Lg. 937d, cf. D. 40.39, etc.; ψῆφον ἀ. καθιστάναι render subject to appeal, Id. 24.191.
jur. ref. a un proceso que ha de someterse a nueva sentencia e.d. nulo And.Myst.88, Pl.Lg.937d, D.40.34, 39, 42, Poll.8.23, Synes.Prouid.M.66.1253A,
ψῆφον ἀ. καθιστάναι
anular una sentencia
ἀνά·δικος, ος, ον [ῐ]
1 jugé de nouveau, Plat. Leg. 937d ; And. 12, 7 ||
2 qui concerne une affaire jugée de nouveau, Dém. 760, 3.
ἀνάδικος, ἡ, δίκη, ein aufs neue vor Gericht gebrachter Prozeß, Andoc. 1.88 ; Plat. Legg. XI.937d ; Dem. 40.34 u. öfter ; τὴν ψῆφον ἀνάδικον καθίστησι 24.191, das Urteil einer Revision unterwerfen.
ἀνάδικος
δίκη
- tried over again, Andoc., Plat.