ἀνεξερεύνητος
ἀνεξερεύνητος, not to be searched out
ἀνεξ-ερεύνητος (Hellenistic ἀνεξεραύν-), ον,
- not to be searched out, Heraclit. 18, Ep.Rom. 11.33, D.C. 69.14.
1 no investigado
γράμμα
2 ininvestigable, insondable
τὸ ἀνέλπιστον
• de Dios y sus juicios divinos
ἀ. τὰ κρίματα αὐτοῦ
• neutr. subst.
τὸ ἀ. τῶν ἀβύσσων τοῦ θεοῦ κριμάτων
ἀν·εξερεύνητος, ος, ον, qu’on ne peut explorer, inextricable, Héraclite éph. fr. 18 (Clém. 437) ; DC. 69, 14.
Étym. ἀν-, ἐξερευνάω.
ἀνεξερεύνητος, nicht auszuspüren, verborgen.