ἀνίκατος
ἀνίκατος, unconquerable
ἀνίκατος, v. ἀνίκητος.
ἀ˘νῑκᾱτος, -ον
- 1unconquerable, with hypallage “βέλος ἐξ ἀνικάτου φαρέτρας ὀρνύμενον” P. 4.91