ἀναβεβλημένως
ἀναβεβλημένως,
- v. ἀναβάλλω A. II.2.
ἀναβεβλημένως, adv. avec lenteur ou nonchalance, DH. Dem. 54.
Étym. ἀναβάλλω.
ἀναβεβλημένως, aufgeschoben, langsam, Dion.Hal. vi Dem. 54, Ggstz ἐσπευσμένως.