ἀναβάλλω
ἀναβάλλω, (to throw up;) strike up (a song); delay
- throw up, χοῦν ἐξ ὀρύγματος Th. 4.90, cf. X. Cyr. 7.5.10, Ostr. 1399 (i A. D.); τάφρος ἀναβεβλημένη foss and dyke, X. An. 5.2.5.
- 2 ἀ. τινὰ ἐπὶ τὸν ἵππον put on horseback, mount him, Id. An. 4.4.4, Eq. 6.12; of the horse, ἀ. τὸν ἀναβάτην unseat his rider, ib. 8.7.
- 3 ἀ. τὰ ὄμματα cast up oneʼs eyes, so as to show the whites, Arist. Pr. 876a31; τὰ λευκά Alex. 222.9, Ctes. Fr. 20.
- 4 cause to spring up, κρήνην Str. 8.6.2.
- 5 lay bricks, SIG 2587.59, cf. Hyp. Fr. 103.
- 6 lift, remove a tumour, Antyll. (?)ap. Orib. 45.17.6.
- 7 Pass., to be lifted up, in prayer, εὔχονται σπλάγχνοισι κακῶς ἀναβαλλομένοισι Aristeas Epic. 1.
- II put back, put off, μηκέτι νῦν ἀνάβαλλε . . ἄεθλον Od. 19.584 (the only place in which Hom. uses the Act.); ἀ. τινά put off [with excuses], D. 8.52; ἀ. τὰ πράγματα 4.14; distract oneʼs attention, Philostr. Im. 2.24:—Pass., ἀνεβλήθη ἡ ἐκκλησία it was adjourned, Th. 5.45; ὥστε . . εἰς τοὺς παῖδας ἀναβληθήσεσθαι τὰς τιμωρίας will be put off to the time of the sons, Isoc. 11.25; ὑμεναίους οὐκ ἀναβαλλομένους Call. Aet. 3.1.43 [Fr. 75.43 Pf.]; cf. infr. B. II.
- 2 pf. part. Pass. ἀναβεβλημένος slow, measured, αὔλημα D.Chr. 1.1, cf. Hld. 2.8: so in Adv. -μένως slowly, D.H. Dem. 54.
- b of style, diffuse, τὸ ὕπτιον καὶ ἀ. Hermog. Id. 2.11; λέξις ἀ., opp. συνεστραμμένη, Aristid. Rh. 2 p.540 S.
- III like B. III, put on, ἀ. τὸ Κρητικόν (a short cloak) Eup. 311 (s. v.l.).
- IV run a risk (prob. metaph. from dice), ἐγώ σφε θάψω κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ A. Th. 1033.
- B more freq. in Med., strike up, begin to play or sing (cf. ἀναβολή II), ἀναβάλλετο καλὸν ἀείδειν Od. 1.155, 8.266, Theoc. 6.20: abs., ἀναβάλεο Pi. N. 7.77; ἀναβαλοῦ Ar. Pax 1269: c. acc., εὐχὴν ἀ. τῷ Ἔρωτι Philostr. Im. 1.29.
- II put off, delay a thing in which oneself is concerned (v. supr. II), μηδʼ ἔτι δηρὸν ἀμβαλλώμεθα ἔργον Il. 2.436, cf. Hes. Op. 410, Pi. O. 1.80, N. 9.29, Hdt. 3.85; τὸ μέν τι νυνὶ μὴ λάβῃς, τὸ δʼ ἀναβαλοῦ Ar. Nu. 1139; εἰσαῦθις ἀναβεβλήμεθα Ec. 983; εἰς τὴν ὑστεραίαν ἀναβαλέσθαι [τὴν δίαιταν] to adjourn till the morrow, D. 21.84, cf. Pl. Mx. 234b; ἀ. τινας Act.Ap. 24.22: abs., defer payment, Isoc. 3.33: c. fut. inf., ἀ. κυρώσειν ἐς τέταρτον μῆνα Hdt. 6.86.βʹ; ἀ. ἐς τρίτην ἡμέρην ἀποκρινέεσθαι 5.49; ἀ. ποιήσειν τὰ δέοντα D. 3.9: c. aor. inf., ἀ. ὑποκρίνασθαι Hdt. 9.8; οὐκέτι ἀνεβάλλοντο μὴ τὸ πᾶν οὐ μηχανήσασθαι 6.88.
- 2 throw off oneself on another, refer a thing to him, τὶ ἐπί τινα Luc. Pisc. 15.
- III throw oneʼs cloak up or back, throw it over the shoulder, so as to let it hang in folds, ἀναβάλλεσθαι χλαῖναν Ar. V. 1132: so also ἀναβάλλεσθαι alone, Id. Ec. 97; ἀ. ἐπιδέξια Pl. Tht. 175e, cf. Ar. Av. 1568; εἴσω τὴν χεῖρα ἔχοντα ἀναβεβλημένον with oneʼs cloak thrown up or back, D. 19.251; ἀναβεβλ. ἄνω τοῦ γόνατος Thphr. Char. 4.4; cf. ἀναβολή I.2.
- IV = supr. A IV, ἀναβάλλεσθαι μάχας risk battles, Hdt. 5.49.
- V to be wroth, LXX Ps. 77(78).21.
A ἀνα- en el sent. ‘hacia arriba’ c. ac. de pers. y cosas
I en gener.
1 echar hacia arriba esp. sacar tierra
ἐκ δὲ τοῦ ὀρύγματος ἀνέβαλλον ... τὸν χοῦν
τάφρος ... ἀναβεβλημένη
foso cuya tierra ha sido amontonada en el bordeἀναβεβλημένον χοῦν
• arrojar, tirar
ἂν ... ὁ ἵππος ... ἀναβάλλοι τὸν ἀναβάτην
φιάλην χρυσῆν ἀναβαλεῖν
• quitar
ἀνάβαλλ' ἄνω τὸ γῆρας
• del mareo remover, revolver
σπλάγχνοισι κακῶς ἀναβαλλομένοισι
• hacer brotar, manar
κρήνη λευκὸν ὕδωρ ἀνέβαλλεν
(λουτρά)
• vomitar, arrojar
τὸ χλιαρόν
• fig. lanzar, emitir
φωνάς
2 elevar, levantar
ἀνὰ ματρὶ χεῖρας ἔβαλλον
tendían las manos hacia su madreτὰ ὄμματα
poner los ojos en blancoτὰ λευκὰ τῶν ὀφθαλμῶν
3 hacer saltar, levantar
τὸ ὀστέον
• de un tumor quitar, extirpar Antyll. en Orib.45.17.6
• tirar, deshacerse de
ἀ[ω]άβαλε τὸν ... κιθῶνα
4 dar la vuelta a un vestido, en v. pas.
εἰ θέλεις ... ἀναβληθῆναι ... στολήν
ἀναβάλλειν ἱμάτιον, δίασμα
montar el telar
II c. ref. a un segundo término
1 poner sobre, montar
βασιλέα ἐπὶ τὸν ἵππον ἀνέβαλλεν
ἀνέβαλον αὐτὸν ἐπὶ τὸν τροχόν
• colocar, poner ladrillos IG 22.1672.59 (IV a.C.), Hyp.Fr.103
• cargar
σῖτον
2 echarse por encima, ponerse un vestido
ἀναβαλεῖς τὸ Κρητικόν
τηνδί δὲ χλαῖναν ἀναβαλοῦ
échate por encima este manto
3 en v. med. recogerse
ἀναβάλλεσθαι ... ἐπιδέξια ἐλευθερίως
recogerse (el manto) sobre el hombro derecho a la manera de un hombre libre
• remangarse, levantarse tb. de un vestido
εἰ ... τις ἀναβαλλομένη δείξειε τὸν Φορμίσιον
si una al remangarse el vestido enseñara el «formisio»ἀναβεβλημένος ἄνω τοῦ γόνατος καθιζάνειν
sentarse con la ropa remangada por encima de la rodilla
4 fig. tomar sobre sí, arrostrar
ἐγώ σφε θάψω κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ
μάχας
III mús. preludiar, tocar unos acordes iniciales antes del canto c. el mismo sent. en act. y med.
ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν
ᾖδον ὑμηναίους οὐκ ἀναβαλλομένους
• abs.
ἀναβάλεο
• c. ac. iniciar
μέλος ἀμβάλευ
ἁρμονίην ἀνεβάλλετο
εὐχήν
B ἀνα- temporal
I
1 aplazar, diferir, demorar c. ac. de cosa
ἀνάβαλλε ... ἄεθλον
ἀμβάλλων κα[κό]τατα πολὺν χρόνον
τὰ πράγματα
ἀμβαλὲν ὑπερθεμένοις κατὰ τὰν ἐπιτροπὰν τὸν ... χρόνον
• esp. en v. med. dejar atrás
ἄλγεα
• dejar para más tarde, retrasar
τὸν ... λόγον
μηδ' ἔτι δηρὸν ἀμβαλλώμεθα ἔργον
τὴν θυσίαν
γάμον
• abs. Hdt.3.85, Ammon.Diff.45, M.Ant.2.4, Corn.ND 33
•
πολὺν χρόνον ἀμβαλλόμενος
dejando pasar mucho tiempoεἰς τὴν ὑστεραίαν ἀναβαλέσθαι
εἰς ὅντινα ... καιρόν
ἐς τ' αὔριον
• tb. en v. pas. diferir, llevar
εἰς τοὺς παῖδας ἀναβληθήσεσθαι τὰς τιμωρίας
• en v. med. c. inf. de aor. o fut.
ἀναβάλλεται ποιήσειν τὰ δέοντα
aplaza hacer lo que se debeἀνεβάλλοντο ἐς τὴν ὑστεραίην ὑποκρίνασθαι
οὐκέτι ἀνεβάλλοντο μὴ οὐ τὸ πᾶν μηχανήσασθαι
2 c. ac. de pers. gener. en v. med. conceder un aplazamiento
ἀνεβάλετο αὐτούς
• hacer demorarse
ἀναβάλλουσι μὲν ὑμᾶς
• abs.
εἰσαῦθις ἀναβεβλήμεθα
lo hemos dejado para mejor ocasión
• demorarse, detenerse D.C.41.47.1, 42.47.4.
3 diferir un pago
τὸ δ' ἀναβαλοῦ μοι
difiéremelo, dame tiempoτῶνδ' ἀναβαλέσθαι δεόμενος
pidiendo a estos otros un plazoτὰ μὴ τέρποντα ὑπερπίθοντε ἀνα[βαλλό]μενοι τὰς ἡμέρας
dan largas a los asuntos desagradables difiriendo los plazos de pago
II en v. med. c. prep. y ac. declinar la responsabilidad en alguien
ἀναβαλλόμενος εἰς τὸν φυλακίτην
ἐπὶ σὲ τὸ πᾶν ἀνεβαλόμεθα
III poner en marcha de nuevo, reparar
τὴν μηχανήν
τὴν π[ο]τίστραν
el canal
1. act.
a. opwerpen;
b. omhoog helpen, met prep. bep.:
c. uitstellen, met acc.:
2. med.
a. aanheffen, beginnen, met inf.:
b. uitstellen, met acc.:
c. aantrekken, omdoen,
a) im eigtl. Sinne, γῆν Xen. Cyr. 7.5.10 ; τάφρον 5.2.5, einen Graben aufwerfen ; κρήνη ὕδωρ Callim. frg. 298 ; τινὰ ἐπὶ τὸν ἵππον, Einen aufs Pferd heben, Xen. An. 4.4.4 ; Cyr. 7.1.38 ; vom Pferde gesagt, τὸν ἀναβάτην ἀναβάλλειν, den Reiter in die Höhe, abwerfen, Xen. Eq. 8.7 ; ἐπὶ ζυγὸν ἀναβληθείς, auf die Wage gelegt, Ael. V.H. 10.6.
b) aufschieben, ἄεθλον Od. 19.584 ; dah. hinhalten, λόγοις τινά Dem. 8.52, 9.14.
Häufiger im med., a) aufschieben (eigtl. für sich auf spätere Zeit werfen), μηδʼ ἔτι δηρὸν ἀμβαλλώμεθα ἔργον Il. 2.436 ; vgl. Her. 3.85, 6.88. οὐκέτι ἀνεβάλλοντο μὴ οὐ τὸ πᾶν μηχανήσασθαι, u. sonst ; εἰς τὴν τρίτην ἡμέραν ib. 5.49, 9.8 ; Pind. N. 9.29 ; ἀναβάλεο, warte, ib. 7.77 (nach Dissen vom aufzusetzenden Kranze). Oft bei Attikern, εἰς τὴν αὔριον Plat. Menex. 234b ; εἰς καιρόν Phaed. 107a ; εἰς ἐκκλησίαν Xen. Hell. 1.7.4 ; vgl. Ar. Nub. 1123, Eccl. 983 ; ἀνεβάλλετο τὸ πρᾶγμα χρόνους ἐκ χρόνων Aesch. 1.63, von einer Zeit zur andern ; πόλεμον ἀναβάλλεσθαι, = οὐ διαλύειν, den Krieg hinziehen, Isocr. 4.172 ; ἀναβαλέσθαι δεόμενος, um Aufschub (der Zahlung) bittend, 3.33. – Aehnlich ἐπί τινα, an Jemand verweisen, zur Entscheidung, Luc. Pisc. 15.
b) ἀναβάλλεσθαι ἀείδειν, zu singen anheben, Od. 1.155 ; Theocr. 6.20, 8.71 (VLL προοιμιάζεσθαι); ohne ἀείδειν, Ar. Pax 1235 ; Sp. auch vom Anfange einer Rede, vgl. Plut. Aem.P. 26 φωνὰς ἀγεννεῖς, voces turpes emittere ; μαρτύριον ἀναβαλούμενος Ath. III.100b ; aber μέλος ἀναβεβλημένον ist bei Dio Chrys. 1.43, im Ggstz von νόμῳ ὀρθίῳ, ein langsamer Gesang, Andante ; so auch Heliod. Vom Fuße : ἀναβ. τὸν ῥυθμόν, den Takt schlagen, Philostr.
c) μάχας πρός τινα, den Kampf mit Jemandem aufnehmen, Her. 5.49 ; bei Aesch. Spt. 1019, ἀνὰ κίνδυνον βαλῶ, kann man ἀναρρίπτειν vgl.
d) ἱμάτιον, auch abs., ein Gewand umwerfen, Ar. Vesp. 1132 ; bes. eine eigene Art von Umwurf, wo das Kleid einen großen Busen bildet, wie es für feine und anständige Männer sich ziemte, Plat. Theaet. 175e ; vgl. Ath. I.38 und Casaub. dazu ; Dem. 19.251 ; εὐσταλῶς Luc. Hermot. 18 ; aber Ar. Eccl. 97 ist es : das Kleid zurückschlagen.
[ἀνα- 1, ἀνα- 3.]
Contr. 1 pl. subj. mid. ἀμβαλλώμεθα Il. 2.436.
- 1
To put off, delay: ἄεθλον Od. 19.584.
In mid.: ἔργον Il. 2.436.
- 2
In mid., to strike up, begin (to sing) (cf. βάλλω
II.4 and ἀμβλήδην): ἀνεβάλλετʼ ἀείδειν Od. 1.155, Od. 8.266.
- 1
- a strike up, the lyre εἴρειν στεφάνους ἐλαφρόν, ἀναβάλεο N. 7.77
- b postpone “ἄνδρας ὀλέσαις μναστῆρας ἀναβάλλεται γάμον θυγατρός” O. 1.80 πεῖραν μὲν ἀγάνορα Φοινικοστόλων ἐγχέων ταύταν θανάτου πέρι καὶ ζωᾶς ἀναβάλλομαι ὡς πόρσιστα N. 9.29
Strong 306
to defer, put off (MM, VGT, s.v.): mid., Ac 24:22.†
- Ito throw or toss up, Thuc., Xen.
- IIto put back, put off, Od.; ἀν. τινα to put him off with excuses, Dem.:—Pass. to be adjourned, Thuc.
- IIIto run a risk, ἐγώ σφε θάψω κἀνὰ κίνδυνον βαλῶ, καὶ ἀναβαλῶ, Aesch.
- BMid. to strike up, begin to play or sing (cf. ἀναβολή ΙΙ), Od., Ar.
- IIto put off, delay, Il., Ar., etc.
- 2to throw back or refer a thing to another, Luc.
- IIIto throw oneʼs cloak back, throw it over the shoulder, Ar., Plat.; ἀναβεβλημένος with oneʼs cloak thrown up or back, Dem.; cf. ἀναβολή 1. 2.
-
…ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ · Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον, μηκέτι νῦν δήθʼ αὖθι λεγώμεθα, μηδʼ ἔτι δηρὸν ἀμβαλλώμεθα ἔργον ὃ δὴ θεὸς ἐγγυαλίζει. ἀλλʼ ἄγε κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων λαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας, ἡμεῖς δʼ…
Homer, Iliad
-
…, ὃ δʼ ἀρνῆται, σὺ δὲ τητᾷ, ἡ δʼ ὥρη παραμείβηται, μινύθῃ δὲ τὸ ἔργον. μηδʼ ἀναβάλλεσθαι ἔς τʼ αὔριον ἔς τε ἔνηφιν · οὐ γὰρ ἐτωσιοεργὸς ἀνὴρ πίμπλησι καλιὴν οὐδʼ ἀναβαλλόμενος · μελέτη δὲ τὸ ἔργον…
Hesiod, Works and Days
-
…μεμνήσεσθαι ὀΐομαι ἔν περ ὀνείρῳ. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πολύμητις Ὀδυσσεύς ὦ γύναι αἰδοίη Λαερτιάδεω Ὀδυσῆος, μηκέτι νῦν ἀνάβαλλε δόμοις ἔνι τοῦτον ἄεθλον · πρὶν γάρ τοι πολύμητις ἐλεύσεται ἐνθάδʼ Ὀδυσσεύς, πρὶν τούτους τόδε τόξον ἐΰξοον ἀμφαφόωντας νευρήν…
Homer, Odyssey
-
…, ἐπεὶ τὰ ἐνθάδε ὑπάρχοντα Λύσανδρος Κύρῳ ἀποδοὺς ὡς περιττὰ ὄντα οἴχεται · Κῦρος δὲ ἐλθόντος ἐμοῦ ἐπʼ αὐτὸν ἀεὶ ἀνεβάλλετό μοι διαλεχθῆναι, ἐγὼ δʼ ἐπὶ τὰς ἐκείνου θύρας φοιτᾶν οὐκ ἐδυνάμην ἐμαυτὸν πεῖσαι. ὑπισχνοῦμαι δʼ ὑμῖν ἀντὶ τῶν…
Xenophon, Hellenica
-
…κῆρυξ δʼ ἐν χερσὶν κίθαριν περικαλλέα θῆκεν Φημίῳ, ὅς ῥʼ ἤειδε παρὰ μνηστῆρσιν ἀνάγκῃ. ἦ τοι ὁ φορμίζων ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν. αὐτὰρ Τηλέμαχος προσέφη γλαυκῶπιν Ἀθήνην, ἄγχι σχὼν κεφαλήν, ἵνα μὴ πευθοίαθʼ οἱ ἄλλοι · ξεῖνε…
Homer, Odyssey
-
…ἀλλήλους ἔριν ὑμῶν καὶ φιλονικίαν ἐφʼ αὑτὸν προείποι τρέπεσθαι, καὶ τῶν παρʼ ἑαυτοῦ μισθοφορούντων τοὺς λόγους ἀφέλοιτο, οἷς ἀναβάλλουσιν ὑμᾶς, λέγοντες ὡς ἐκεῖνός γʼ οὐ πολεμεῖ τῇ πόλει. ἀλλʼ ἔστιν, ὦ πρὸς τοῦ Διός, ὅστις…
Demosthenes, Speeches
-
…δὲ τὸ ἔργον. μηδʼ ἀναβάλλεσθαι ἔς τʼ αὔριον ἔς τε ἔνηφιν · οὐ γὰρ ἐτωσιοεργὸς ἀνὴρ πίμπλησι καλιὴν οὐδʼ ἀναβαλλόμενος · μελέτη δὲ τὸ ἔργον ὀφέλλει · αἰεὶ δʼ ἀμβολιεργὸς ἀνὴρ ἄτῃσι παλαίει. ἦμος δὴ λήγει μένος ὀξέος ἠελίοιο…
Hesiod, Works and Days
-
…, πέπληγον δὲ χορὸν θεῖον ποσίν. αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς μαρμαρυγὰς θηεῖτο ποδῶν, θαύμαζε δὲ θυμῷ. αὐτὰρ ὁ φορμίζων ἀνεβάλλετο καλὸν ἀείδειν ἀμφʼ Ἄρεος φιλότητος εὐστεφάνου τʼ Ἀφροδίτης, ὡς τὰ πρῶτα μίγησαν ἐν Ἡφαίστοιο δόμοισι λάθρῃ, πολλὰ δʼ…
Homer, Odyssey
-
…κατθανεῖν ὑφειμένην. πῶς οὖν ἔτʼ ἔστιν, εἴπερ ᾔνεσεν τάδε ; ἆ, μὴ πρόκλαιʼ ἄκοιτιν, ἐς τότʼ ἀμβαλοῦ. τέθνηχʼ ὁ μέλλων καὶ θανὼν οὐκ ἔστʼ ἔτι. χωρὶς τό τʼ εἶναι καὶ τὸ μὴ νομίζεται. σὺ…
Euripides, Alcestis
-
…εἰ πείσαιμί σε. κτείνειν γʼ ὃν ἂν χρῇ ; τοῦτο γὰρ τετάγμεθα. οὔκ, ἀλλὰ τοῖς μέλλουσι θάνατον ἀμβαλεῖν. ἔχω λόγον δὴ καὶ προθυμίαν σέθεν. ἔστʼ οὖν ὅπως Ἄλκηστις ἐς γῆρας μόλοι ; οὐκ ἔστι · τιμαῖς…
Euripides, Alcestis