ἀνανάγκαστος
ἀνανάγκαστος, unconstrained
ἀνανάγκαστος, ον,
- unconstrained, Arr. Epict. 1.6.40, al. Adv. -τως Id. 3.24.39.
1 incoercible, no sujeto a violencia
τοῦτο
2 adv. -ως sin trabas o molestias
καθεύδειν
ἀν·ανάγκαστος, ος, ον [ανᾰν] non contraint, Arr. Epict. 1, 6, 40.
Étym. ἀν-, ἀναγκάζω.
ἀνανάγκαστος, ungezwungen, Epict.