ἀνάνδρωτος
ἀνάνδρωτος, widowed
ἀνάνδρ-ωτος,
- widowed, εὐναί S. Tr. 110 (lyr.).
sin marido
εὐναί
ἀν·άνδρωτος, ου, adj. f. sans époux, Soph. Tr. 110.
Étym. ἀν-, ἀνδρόω.
ἀνάνδρωτος, des Mannes beraubt, verwittwet, εὐναί Soph. Tr. 109.
ἀνάνδρωτος
ἀνδρόω
- widowed, εὐναί Soph.