ἀναμφίβολος

1 indudable, preciso, cierto σύντομα Ascl.Tact.12.11, φύσις Gal.17(1).358, ὅτι ..., ἀναμφίβολον A.D.Pron.52.3, ἀφέτης Heph.Astr.2.11.124, λόγος PFlor.294.22 (VI d.C.), ὁμολογῶ ... ὀφείλειν σοι καὶ χ[ρ]εω[στ]εῖν ἐν καθ[α]ρῷ καὶ ἀ[ναμφιβόλῳ SB 7201.8 (VI d.C.)

• subst. τὸ ἀ. la certeza Basil.M.30.132A.

2 adv. -ως indudablemente, sin dudar M.Ant.1.8, κτώμενοι Luc.Anach.24, αἴρειν ἀ. Aenesidamus Gnossius en Phot.Bibl.170^a29, cf. 169^b40, παρέχω PMasp.156.21

• (VI d.C.), ἀ. καὶ ἀναντιρρήτως PMasp.116.6 (VI d.C.), πιστεύω Gr.Nyss.Usur.199.7, ἀναμφιβόλης (por error) SB 10810.5 (VI d.C.).