ἀναμφίλογος
ἀναμφίλογος, undisputed, undoubted
ἀναμφίλογος, ον,
- undisputed, undoubted, X. Mem. 4.2.34, Smp. 3.4 (Sup.); νίκη D.H. 3.57. Adv. -γως without dispute, willingly, X. Cyr. 8.1.44; unquestionably, indisputably, Id. Ages. 2.12, D.H. 3.41, Luc. Herm. 36.
I no discutido
ἀγαθόν
δικαιοσύνη
νίκη
κράτος
δικαιώματα
II adv. -ως
1 sin lugar a dudas
ἀνδρεῖον ... ἔξεστιν εἰπεῖν ἀ.
κατεῖχεν
ὡς ἀ. ἴδιον τῶν Στωϊκῶν
ἡμεῖς ἀ. ἀμείνους αὐτῶν ἐσμεν
2 sin objeciones, de grado
ἐπεμέλετο αὐτῶν ὅπως ἀ. ἀεὶ ἀνδράποδα διατελοῖεν
διδόναι τὸν φόρον
ἀν·αμφίλογος, ος, ον, non contesté, non douteux, Xén. Mem. 4, 2, 34 ; Conv. 3, 4 ; DH. Amm. 1, 11 ||
Sup. -ώτατος, Xén. ll. cc.
ἀναμφίλογος, unbestritten, unbezweifelt, Xen. öfter, superlat. ἀναμφιλογωτάτη Symp. 3.4 ; Mem. 4.2.34 ; adv., ohne Widerspruch, gern, Cyr. 8.1.44 ; Luc. Hermot. 16.
ἀναμφίλογος
- undisputed, undoubted, Xen. adv. ἀναμφιλόγως, indisputably, Xen.